Lichtende Nachtwolken ..

Het was bij alle weerbulletins al aangekondigd..

Er zou gisteravond of-nacht kans zijn op zogenaamde ‘lichtende nachtwolken’, waarbij we de tips kregen om ver na zonsondergang naar het noorden te kijken in de hoop dat je dit bijzonder natuurfenomeen te zien zou krijgen.
In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, geven deze wolken zelf geen licht. Het licht is afkomstig van de zon en wordt door de ijskristallen weerkaatst naar het aardoppervlak. Pas ver nadat de zon ondergegaan is, wordt deze bewolking zichtbaar als een prachtige zilverblauwe, streperige structuur.
Op grote hoogte, zo’n 80 tot 85 kilometer, moeten de condities dan gunstig zijn voor het ontstaan van ijskristallen. Lichtende nachtwolken kunnen zich vormen wanneer kleine ijskristallen op stofdeeltjes ontstaan en het moet helder zijn om het goed te kunnen zien.
Nou aan die laatste conditie werd gisteravond wel voldaan, maar om eerlijk te zijn luisterde ik maar met een half oor na die berichten.
Met de recente ervaring in herinnering aan mijn nachtenlang vruchteloos turen in de Laplandse lucht, waar ik het Noorderlicht hoopte te aanschouwen was ik wat sceptisch geworden. Ook omdat ik al vaker zonder succes heb zitten wachten op het verschijnen van ‘bloedrode manen’, bijzondere zonsverkleuringen en ‘parelmoerwolken’. Altijd was er wel een reden waarom dit soort ‘natuurwonderen’ zich net niet voor mijn hoopvol gerichte ogen voltrokken. Het was te bewolkt of ik was gewoon weer eens te laat of het fenomeen ‘deed’ het gewoon niet op het verwachte tijdstip.

Vandaar dat ik nogal ongeïnteresseerd onderuit blijf hangen, terwijl Janneke af en toe naar het raam loopt en er zelfs een gordijn voor open laat om het uitspansel in de gaten te kunnen blijven houden. “ Wordt toch weer niks” zei de ‘ervaringsdeskundige’ en ik besluit zo tegen half twaalf, een beetje zuchtend om al die ophef, berustend het bed maar eens op te zoeken.

Ik ben nog net niet in dromenland als ik ‘wils’t nog even beneden kommen kieken’ hoor roepen en even later sta ik charmant in pyjama en op huistoffels samen met mijn wakkere vrouw in de tuin naar dit prachtig natuurfenomeen dat zich voor onze ogen heeft ontvouwd te staren.
‘Verhip’ dus toch, wat mooi ja!!’

Enfin dan is het in het donker even lastig zoeken naar de juiste camera-instellingen en zo, maar uiteindelijk lukt het dan toch om dit mysterieus lichtschijnsel boven de horizon van Stitswerd vast te leggen.

 

DSC00154

Nu dat Noorderlicht nog eens!

Hommel-lis

Hebt u  even een klein minuutje?

 

Ik neem u met plezier  een paar tellen mee in een van de bijzonder gecompliceerde  huzarenstukjes uit de schepping,  namelijk een inkijkje in de uitwisselingsovereenkomst  tussen de bijenhommel en de Gele Lis. Van die laatste soort staan er een paar in mijn tuin en die leveren onweerstaanbare nectar dat diep zit weggestopt in het binnenste van de bloem.

Té diep voor gewone  wespen en zweegvliegen maar perfect voor hommels, die een extra lange zuigsnuit bezitten!

 

Het zijn vooral tuinhommels die op de prachtige getekende violet-bruine nerven , de honingmerken van deze oeverplant landen. Wanneer het diertje zich in de bloem naar binnen werkt, raakt het de vrouwelijke stempel aan die het mannelijk stuifmeel dat hij heeft opgedaan bij een andere lisbloem, van zijn behaarde rug schraapt. Daarna  weet de hommel in het binnenste van de bloem door te dringen en komt de nectar als beloning binnen zijn bereik. Het kan daarna de bloem alleen maar achterstevoren verlaten. Da’s ook niet zomaar want ..daardoor buigt de stempel achterover, zodat daar geen stuifmeel uit de eigen bloem op kan komen. Zo voorkomt de lis dat het zichzelf bestuift, want dat is weer niet goed voor een gezond nageslacht.

 

Bedénk het allemaal maar eens!!

 

Enfin..kijk even rustig naar het filmpje en geniet van de details, die dit wonder van haartjes, pollen en stampers  laat zien.

 

Waadbadderen …

 

In de afgelopen dagen maakte ik weer flink wat  opnamen voor het ‘Grote Filmproject’ en dat betrof dit keer verenpoetsende en badende watervogels. Heerlijk is het om van dichtbij die ranke gestalten bezig te zien én te horen wanneer ze zich – onbespied wanend – overgeven aan een uitgebreide wasbeurt of hun toilet opmaken.

In maak je daarom met plezier in ’n nog geen anderhalf minuut durende clip, deelgenoot van dit intieme gebeuren..

 

Pluizenbollen ..

 

De ruige vegetatie aan weerszijden van het Storkster Pad voor mijn huis, wordt nu gedomineerd door ontelbare pluizenbollen van de Paardenbloem.

 

pluis2

 

Het zijn voor de natuurfotograaf attractieve onderwerpen en ook al heb ik me vandaag voorgenomen om de tuin flink onder handen te nemen, ik ontkom er met deze fraaie weersomstandigheden niet aan om naast het tuingereedschap ook de camera te voorschijn te halen en ik concentreer me voor een korte tijd op die fluweelzachte bolvormen waarbij de hoog aan de hemel staande zon door een dichtgeknepen diafrafgma en een groothoek-objectief scherp contrasterend wordt weergegeven.

 

pluis1

 

 

pluis3

 

’s Avonds daarentegen is de sfeer weer heel anders als de macrolens , het gouden stroolicht van diezelfde, maar nu laagstaande avondzon weet te vangen in een uit honderden rooddoorschenen pluiszaadjes bestaand bloemwonder.

 

daip2

 

Van Keesbloumen, Koolzoad en Meedeiners …

 

 

Nu is het moment aangebroken waarop de natuur in de Ommelanden zich in haar allerliefelijkste variant toont. Uitbundig, extravagant bijna en romantisch mooi door al die schakeringen in het uitwaaierende geel en helderwit van Koolzaad en Fluitenkruid .
Eigenlijk schiet elk superlatief te kort wanneer je dat in woorden probeert te omschrijven.

Bovendien veranderen de omlijstende luchten daarboven óók nog eens voortdurend van hemels blauw tijdens een kortdurende opklaring tot verzadigd grijs-crȇme na een felle regenbui..
Nee dat moet je zien en beléven…
Naar búiten dus ; Opsnuiven, met je oren indrinken en je ogen bezatten!

 

koolzaad Delleweg

 

DSCN0703A

 

Voor wie dat niet kan zijn er dan toch de fotografisch opgeslagen beelden…

Momentopnamen van herinneringen, die op het netvlies beklijven. Want juist óp die prachtige bloemvormen tonen zich nu af en toe elegante kleine zomerzangers. Kortdurend neergestreken, alert uitkijkend en meedeinend in de eindeloze cadans van wind en riet..

 

grasmusruisred2

 

gelekwik

 

robotap1

 

Zulke delicate, kleuren-combinaties van bloem en vogel te mogen zien en te kunnen vastleggen, geeft een dankbaar gevoel van voldoening en bewondering.

Dat achteraf ook nog eens op deze plek te kunnen delen vormt dan altijd nog een extra bonus én stimulans om er weer op uit te gaan!

 

Iets nieuws … ( en toch ook weer niet )

 

Veel vaste bezoekers van ‘Pronkjewailtjes’ weten dat ik een lange tijd geleden ook af en toe wat gedichtjes plaatste op deze site.

Het leek me dan ook aardig om je op de hoogte te stellen van een nieuw weblog dat ik onlangs heb gestart. Omdat ik – naast het maken van natuuropnamen – het ook fijn vind om te spelen met gedachten, klank en taal of om te proberen een bepaald gevoel over te brengen in een paar al dan niet subtiel gekozen woorden ben ik begonnen met kRIJMsels. Een tweede blog met zelfgemaakte (foto-)gedichten, en andere vormen van pretentieloze rijm. De ene keer serieus en meditatief, de andere keer een stuk luchtiger.
Zeg maar van kwatrijn tot kwatsch. Een aantal van die dichtsels plaatste ik – als gezegd – vroeger al eens in het oude blog, maar voor de compleetheid krijgen ze ook daar weer een plekje.

Ik hoop de komende tijd genoeg inspiratie te vinden om ook dit nieuwe weblog met enige regelmaat te kunnen aanvullen met rijmgedachten en foto-gedichten.
Vind je het ook leuk om op de hoogte te worden gehouden van nieuwe kRIJMsels?
Als dat zo is, kun je je via die site aanmelden voor nieuwe updates, maar een mailtje naar mij werkt ook en soms zelfs beter.

De groep vaste ‘ Pronkjewailtjes’ volgers ( via mail-abonnement) krijgt hierover binnenkort ook nog een apart mail-bericht met extra informatie.

En eh.. ondertussen is het de bedoeling dat  ik ook gewoon blijf doorgaan met de vertrouwde natuur-praatjes en – plaatjes op het bekende blog.

Bij wijze van ‘teaser’ plaats ik hieronder alvast een (eerder gemaakt) foto-gedichtje.

Als je het nieuwe blog wil bekijken, ga je naar http://www.krijmsels.blogspot.com

Veel kijk- en leesplezier!
Krijn

 

stil

Leve de lente !

 

Terwijl her en der al driftig wordt gebroed, zijn ze nu vooral ook druk in de weer met donderjagen en elkaar het hof maken.

Heel af en toe laten ze tussen de bedrijven door nog hun typische voorjaarsmezengeluidjes horen; dat hele ijle, hoge trillertje van de pimpel en het typische ijzerzaagjes-geluid van de koolmees.

Wat zijn ze nu mooi te fotograferen, wanneer ze even plaats nemen op de nog niet helemaal volgroeide bladertakken, waarop ze op gracieus harmoniëren met het ontluikend voorjaarsblad.

Leve de lente!

 

pimpel1

 

koolm1

 

Kikkerlijke overpeinzing ..

Warm aanbevolen …

“Routkold”, noemen we dit weertype hier !

Wanneer ik met kleumende handen en lopende neus wat rommel- en opruimwerk in de tuin verricht, striemen hagelbuien me om de oren en ik houd het buiten dan ook al snel voor gezien.

Binnenshuis is het beter toeven en ga ik aan de slag om weer eens mini-pronkjewailtje-videoclip in elkaar te flansen, want ik vind het wel weer tijd worden om iets van mijn vorderingen te laten zien.

Terwijl het buiten aardedonker wordt, ontladen zich felle buien van natte sneeuw, die het landschap meteen een winterse aanblik bezorgen. April doet wat ie wil en zo is ‘t!

 

IMG_3398

 

“Moar ’t zel weer veurjoar worden” en dat is het natuurlijk óók al wel weer volop geweest, getuige een flink aantal lentefilm-beelden die ik in de afgelopen weken heb kunnen opnemen.

In een slechts anderhalf minuutje durende mini-compositie stel ik vandaag daarom een handjevol voorjaarsfiguranten voor!

Zeker op zo’n dag als vandaag, wordt je d’r vast een beetje warm van.

 

Ik wel, in elk geval!

Vraagje…

Ksssst….

 

“Waarom kijkt een ambtenaar ’s morgen niet uit het raam?

Omdat ie dan niet weet wat hij ’s middag moet doen. “

 

Dit type misselijke grapjes over overheidsdienaren, waarbij de maker zelf meestal het hardst schatert, moet ik natuurlijk vaak aanhoren op feestjes en partijen.   Mijn in vraagvorm geplaatste standaard reactie-grap “waarom zit iedereen toch altijd over ons ambtenaren uit? Wij doen toch niks?” doet het daarna ook altijd goed als dijenkletser in de serie ‘scherts en jolijt’.

 

Nou ja, feit is wel dat één van de voordelen van het thuis werken voor de minister,  inderdaad het gegeven is dat ik vanaf mijn werkplek de tuin in kan kijken en met het uitzicht op de vijver is dat vaak een genoegen.

Vanochtend werd mijn aandacht dan ook even van rapportages en tabellen afgeleid doordat er vanuit de hoge hemel pardoes een paartje wilde eenden in het water landde.

 

DSC00119

 

Tsja, daar ben ik dan weer een beetje dubbel in ,want ik vind het een erg leuk gezicht om zo’n eenden-stelletje slobberend en poetsend in de vijver te zien rond drijven, maar ik weet dat ze feitelijk  ook dol zijn op de opkomende lelieknoppen en ander ontluikend onderwater-groen en dát kan ik niet tolereren…

 

DSC00122

 

Even denk ik  “láát ook maar het zal toch wel meevallen?” Maar wanneer ik zie hoe ze daarna kopje onder gaan en boven komen met hele slierten waterplant dat als spaghetti in hun snebben verdwijnt, is mijn  maat vol en stap ik naar buiten om ze met een stevig ‘ksssst..’ de deur te wijzen.

 

Onder het vormen van enorme waterzuilen, kiezen ze paniek-kwakend het luchtruim…

 

DSC00123

 

Maar ach ik weet dat de kans groot is dat ze morgenochtend vroeg, wanneer ik nog op één oor lig, in alle stilte alsnog hun hongerig sloperswerk komen verrichten en wat zou het ook.

Die lelies mogen best wat uitgedund..

En nu..zitten !

Inmiddels wordt links en rechts gewag gemaakt van de eerste kievit-legsels.

Het is alweer weer een paar jaar geleden dat ik ooit eens een naar mijn smaak prima geslaagde poging deed om met een camera een zeer intieme video-portretje te maken van een nestelende kievit. Ik plaatste dat ook toen ook al eens, maar laat het met plezier nog eens zien.

Kort te voren had ik tijdens een korte afwezigheid van de broedende vogel bij mijn aankomst de camera verdekt naast het nestkommetje opgesteld, scherp gesteld en de filmopname-knop ingedrukt, waarna ik mij schielijk heb terug getrokken om op flinke afstand te zien wat er zou gebeuren.

Als na enkele minuten de vogel bij het nest is terug gekeerd, volgt er er eerst een soort twijfelende treuzel- en schijnbeweging waarna de broeddrift eindelijk de knoop doet doorhakken. “Zo en nu zitten !”

Als het filmpje wat te lang duurt…even doorklikken naar ongeveer 0.25 , dan komt er wat actie in !

 

 

I

’t Komt goud !

 

Aan het eind van een bijzonder onstuimige dag waarop stormvlagen en regen- en hagelbuien het toch al zo drassige land hevig geselden, zit ik rond een uur of vijf in de behaaglijke beschutting van mijn auto over het Hoeksmeer te turen.

 

 

IMG_3325

 

Sinds een paar dagen zijn ook hier de grutto’s terug uit Afrika en omstreken.
Ik had hun ‘wiet-o-wiet’ al eerder vernomen en nu zie ik ze ook weer als van ouds in kleine groepjes op het dijkje staan.

De meesten doen dat een beetje ‘’doek-nekt’’ ( Een Groninger uitdrukking voor als je wat inéén gedoken zit” ) tegen de niets ontziende wind.
Maar af en toe steekt er eentje de ranke hals omhoog, om kortstondig de omgeving in zich op te nemen..

 

grutto

Ook al zijn de weersomstandigheden nu opeens weer helemaal anti-lente, dit zijn wél dat soort fijne voorjaarsbodes die ons alvast komen vertellen dat het allemaal weer goed gaat komen.

 

Land van sneeuw en ijs..

Terwijl we hier in Nederland de warmste februaridagen sinds de weerwaarnemingen beleven, ervoer ik in de afgelopen week hoe koud het óók kan zijn.

Het begon allemaal met een valse start, doordat de vliegorganisatie SAS mijn vlucht vlak voor vertrek canselde en ik pas een dag later via twee tussenlandingen in Kopenhagen en Stockholm aankwam in Luleå in Norrbottens Lan, Noord Zweden

 

lapsas

 

Maar een kleine week in Lapland maakte alles goed en bracht me de intense winterbeleving waarop ik hoopte; zware sneeuwval, gevolgd door een paar heldere diepvriesdagen, waarin het op het top- of dieptepunt maar liefst 28,2 C vroor.

Om dan ’s morgens naar buiten te kunnen stappen in die prachtig verstilde, witte wereld en de steenkoude lucht inademen , waarbij direct je neushaartjes bevriezen..wat een voorrecht om dat mee te maken!

 

lapsnee7

 

lapsneeuw2

 

Die urenlange boswandelingen , dat unieke schaatsen op de meter-dik bevroren Botnische Golf, dat alsmaar kijken naar die besneeuwde ossenbloedrode Zweedse huizen en de kerstkaarterige dorpsgezichten. Ik kreeg er niet genoeg van.

 

lapsneeu3

 

lapsnee4

 

laphuis3

 

Op één van de bekende natuurfenomenen, het Noorderlicht had ik me wel bijzonder verheugd maar ondanks relatief heldere nachten en alsmaar weer hoopvol de lucht in turen – ik sliep zelfs speciaal daarvoor met de gordijnen open – bleef de sterrenhemel ingetogen donker.

En dan die élanden waar ik ook nogal op gespitst was…ze waren er zeker!

 

lapbordeland

 

Ook in en rondom mijn logeeradres, verrieden de diep in de sneeuw gedrukte, kenmerkende sporen hun aanwezigheid en ik ben op een gegeven moment zelfs als een echte ‘trapper’ zo’n track gaan volgen in de hoop om zomaar opeens zo’n enorme gedaante voor me te zien opdoemen, maar…nóppes!

 

IMG_3266

 

Gelukkig trof ik wel die andere typische Noordelijke en tot de verbeelding sprekende beesten aan .. Rendieren! Ik moest ook hier lang voor zoeken, maar tijdens een rustig autotochtje lukt het me toch op afstand een paar van die wilde arreslee-trekkers vast te leggen.

 

lapren1

 

laprn2

 

Ik hou mijn verhaal verder maar kort en laat de beelden spreken…

 

lapsneeuw1

 

DSC00057

 

lapboom

 

laptakken

 

laphuis1

 

lapijs

 

laprensppor

 

lapeekh

 

lapspecht

 

lapsneeu6

 

lapvink2

 

lapkerk

 

lappsnneuw7

 

Zo snel als het daar in diepvries is gedompeld, zo snel kan kennelijk ook de dooi toeslaan, want op donderdag deed zachte lucht het kwik binnen 8 uur van – 27 C naar + 1 C oplopen en biggelden onder het autorijden grote plakken soft-ijs op de voorruit naar beneden.

DSC00102

 

O ja, op de laatste morgen voor mijn vertrek, slurpend aan mijn bakje thee, als ik alles inclusief de camera-spullen heb ingepakt, kijk ik gewoontegetrouw nog even na-mijmerend uit het raam naar de verre besneeuwde bosrand. En laat ik dáár dan toch twee elanden als in een vertraagde film heel rustig tevoorschijn zien komen..
Alsof ze er op hebben gewacht!
Enfin ze waren toch te ver weg voor een acceptabele foto en ik héb ze gespot!

De terugreis verloopt voorspoedig en ik voel me dan ook dubbelop in mijn SAS !

 

lapterug

 

Zo…en nu genieten van de Lentewarmte!

 

Bijna voorjaar …

Het is vrij bijzonder dat het zo lang en vroeg in februari al zo voorjaarsachtig aandoet, waarbij ‘zagende’  meesjes en ontluikende krokussen hun best doen om mijn fotografische aandacht te trekken.

Maar door allerlei omstandigheden staat mijn hoofd daar nu  niet zo naar en onderstaande plaatjes komen dan ook uit de ‘oude doos’.

 

krokus1

 

Pimpelmees, April 10

 

Daar komt bij dat ik volgende week in heel andere weersituaties hoop te bivakkeren!
Ik sta namelijk op het punt om 7 dagen in m’n upje een self-made-trip naar Zweeds Lapland maken, waarmee een reeds lang gekoesterde winter-natuurwens in vervulling lijkt te gaan.

In zeven sloten tegelijk lopen, is daar vrijwel onmogelijk vanwege sneeuwhoogtes en ijsdiktes, maar avontuurlijk-spannend is het wel.

Als ik terug ben, heb ik vast en zeker wel iets moois om op deze plek met jullie te delen!

Groet
Krijn

Winter op Ekenstein..

 

 

Wat was het kortdurend prachtig… de vallende sneeuw en de sprookjesachtige sfeer die het een dag of tien geleden met zich mee bracht..

Omdat nu de regen en harde wind al snel die herinneringen doen verbleken, plaats ik hier een video-impressie van die spaarzame winterse taferelen op Ekenstein.

Wat was ’t mooi!

 

 

Huisbuizerd ..

Sinds kort heeft een buizerd er voor gekozen om af en toe één van mijn hekpaaltjes als uitkijk- en mijmerpunt te benutten. Een van de leuke bijkomstigheden van ‘living in the country’.

Meestal zit ie te ver weg voor een foto, maar vandaag heeft hij – tijdens een sneeuwbui – warempel pal voor het raam plaats genomen. Ik neem even tijd om een snapshot te nemen en prijs me al gelukkig dat ie niet meteen is gevlogen.

 

P1022054

Sterker nog..
Ik krijg zelfs de kans om een paar filmopnamen te maken en hoewel dat dwars door 3-laags thermopane heen moet en ik daardoor niet dé scherpte krijg die ik zou willen, ben ik er toch best blij mee..

 

Drone-beelden Ekenstein en Hoeksmeer ..

Tsja, dat waren een paar aardige winterdagen, waarin ik ook nog wel wat sfeerbeelden voor het grote filmproject heb kunnen verzamelen.

Een op video-gebied lang gekoesterde wens is inmiddels ook in vervulling gegaan, namelijk het kunnen werken met drone-beelden waarbij je vanuit vogelperspectief prachtig zicht krijgt op het landschap. Persoonlijk zag ik er nogal tegenop om me ook daar nog eens in te moeten verdiepen én te investeren en ik prijs me dan ook gelukkig met zoon Rubi, die daar wél oren naar had en hier mee aan de slag is gegaan! Een prachtige aanvulling én leuk om samen te werken.

Inmiddels zijn de eerste vlieguren en vluchtopnamen gemaakt en hem komen dan ook alle credits toe voor de totstandkoming van de eerste ‘Pronkjewailtjes-van-bovenaf-video’ van het besneeuwde landschap van Ekenstein en Hoeksmeer.

Klik op onderstaande link om ‘m te bekijken!

 

De eerste sneeuw ..

Ja, dat was natuurlijk een prachtige aanblik bij het openschuiven van de gordijnen..

 

dscn0224

 

Lang geleden dat veld en beemd van zo’n hoogpolig wit tapijtje werd voorzien, dat ook nog wel een paar dagen wil blijven liggen.

Meteen oogt alles een stuk frisser en fleuriger vind ik. Er is direct fotografisch perspectief..
Onooglijke zaaddozen zijn door middel van kunstig kantwerk siervoorwerpjes geworden..

 

sneeuwvlok, j (2)

 

en een verdwaalde sneeuwvlok lijkt van héél dichtbij iets duurs uit een bijouterie-winkel..

 

sneeuwvlok, j (1)

 

‘Krák’ .. !

Nou, da’s al weer even geleden  dat ik een ‘Pronkjewailtjes’ heb gevuld en de reden van dat uitblijven is niet zozeer het ontbreken van tijd of inspiratie.

Nee, het zat ’m in eerder in de langdurige afwezigheid van een fijne buitensfeer.

Daarbij spelen , wat mij aangaat , licht- en weersomstandigheden een tamelijk grote rol en laten we eerlijk zijn..wat wás het een ellenlange en aaneengesloten reeks van grijzige, druilerige, winderige en meest zonloze dagen, waarin in feite geen enkel foto- of filmmotief nu eens lekker tot zijn recht wilde komen.

Winterliefhebber als ik ben, tuurde ik al wekenlang reikhalzend mee naar de verste weerkaarten om ook maar iets te aan de horizon te kunnen bespeuren van wat leek op naderende sneeuw-  of ijspret, maar het zat er steeds niet in. Tot aan de afgelopen dagen, waarin duidelijk werd dat we dan toch eindelijk met een eerste winterse prik te maken krijgen. In welke vorm en hoe lang blijft giswerk maar we zijn eerst een tijdje af van onafzienbare miezerigheid, drenzende regen en soppige moddervelden.

De afgelopen nacht was het eerste échte nachtvorstje dan daar en wat is ‘t heerlijk om over het bruggetje te stappen, zó de fris-tintelende, licht berijpte wereld in.

 

vorts1

 

Diep ademhalend, de longen vol zuigend met heldere vrieslucht. Hoe lang is ’t ook al weer geleden…

Op het Storkster Pad zijn de ‘bragel’-plassen van een dun laagje krak-ijs voorzien.

 

vorst3

 

Ja, krák-ijs, zo noem ik dat omdat ik er al in mijn kinderjaren er een ondeugend soort behagen in schiep om het pas ontstane vlies onder het gewicht van mijn voet te laten bezwijken.

En dat niet met een ingehouden plofje, néé er moest dat heerlijke ‘páts’  in de ijle winterlucht klinken.  Zo’n onmiskenbaar, ijzig knákje waarmee  broos glaswerk  onder kinderschrik ter ziele gaat, maar dan zonder het onheilspellende gevoel dat er steevast direct op volgde.

En ik doe het wéér, waarbij  ik toch de neiging heb om eerst even om me heen te kijken…

Wacht, éérst een foto..

 

vors2

en dan… ‘kráák’.   En verderop wéér en nóg eens …Yes !!

 

Enfin..voor de rest heb ik me netjes als een evenwichtige, volkómen normale man  gedragen en ben zelfs nog even klassiek op de hurken gegaan voor zo’n stijf bevroren madeliefje, dat flonkerend óók om aandacht vroeg.

 

vors4