Op twee gedachten..

 

Licht was de vorst vannacht en er zat een beetje vocht in de lucht waardoor de velden er fraai berijpt bij lagen vanochtend.

 

zat1

 

De zon had wel wat problemen om door de sluierwolken heen te komen, waardoor de zonsopgang een stuk minder spectaculair werd dan ik voor ogen had.

 

zat2

 

Niettemin is zo’n ochtendwandeling in tintelfrisse lucht een waar genoegen en foto-motieven zijn in deze sfeer gauw en genoeg gevonden.

 

zat3

 

zat4

 

Om 15.00 uur is het kwik al weer ruim boven nul gekomen, maar de zon blijft de hele dag schijnen en dan lukt het me ook nog wel om me even vrij te maken voor een zaterdagmiddag-kuier door Ekenstein.

Dáár dringen – typisch voor half februari- de winter- alsook de voorjaarsbeelden zich vrijwel gelijktijdig aan me op.

 

zat5

 

Aan de ene kant ligt er nog een dun laagje ijs op de plas en liggen er rijp-restanten in het gras, terwijl anderzijds de onmiskenbare tekenen van een naderende lente aanwezig zijn..

Ik laat – om dit te staven – de beelden zelf maar spreken..

 

 

zat6 - kopie

 

zat7

 

zat8 - kopie

 

Het lijkt alsof alles op Ekenstein op twee gedachten hinkt..zal het wel, zal het niet?

Terwijl boven mijn hoofd de Roeken en Reigers al met nestmateriaal in de weer zijn en de eerste lente-bloeiers hun kopjes boven het maaiveld uitsteken, lijkt de natuur zich echter nog éénmaal op te maken voor een winters slot-offensief.

Van mij mág het !

Dip-trip..

 

Gisteren zijn we een dag eerder terug gekomen van een als lang weekend gepland uitje naar een vakantiehuisje in de Eifel. Ik had me bij voorbaat verkneukeld op lange wandelingen met mijn geliefde over wit-bepoeierde velden en door besneeuwde bossen, mini-bezoekjes aan die kleine Konditorei voor Kafé mit Zahne und Apfelstrudel, bordspelletjes doen en in een paar avonden in één keer alle afleveringen van zo’n Zweedse Crime-serie uitkijken..
Nou, dat liep allemaal even anders..
Direct na aankomst schoot Janneke, met een afgemeten “ik geloof dat ik griep krijg” huiverig onder een wollen deken, waar ze het hele weekend hoestend onder is blijven liggen rillen.
Tsja..dat verandert het programma in een meerdaags binnen-blijf-project..
Gelukkig zijn er dan nog de Olympische Spelen om mij enigszins op te richten, zodat ik met een schuin oog naar allerlei voor mij volstrekt onbekende soorten wintersport kijk waarvan doel, regels en charme mij volkomen ontgaan. Alleen van het schaatsen word ik een beetje warm.
Maar, zoals altijd miegelt het rond die huisjes in zulke parken van de vogels die mij dan toch wel weer weten op te beuren.
Ik stel camera en statief op in de hoog opgestookte kamer, maak het thermopane-glas goed schoon, strooi voer op de besneeuwde tuintafel en schiet over het zielig ineengedoken hoopje ‘ellende’ op de bank heen, vrijwel geluidloos mijn plaatjes..

 

eif1

 

 

klever9

 

 

 

sijm7

 

 

 

roodb1

 

 

Nou ja, uiteraard bedien ik haar tussendoor zorgzaam van een bakje yoghurt, breng een onbelegde cracker, leg koele handen op haar voorhoofd, serveer een koud glas water, retourneer de half opgegeten cracker en haal bij de apotheek in het dorp een voorraad Paracetamol, want die kun je daar niet even in de supermarkt kopen.

Maar uiteindelijk ga ik er af en toe natuurlijk nog wel even op uit om de benen te strekken en frisse, bacillenvrije lucht in te ademen maar ‘k voel me zo alleen ploeterend door de versneeuwde wereld toch ’n beetje Remi en hoewel het gezellig over van alles en nog wat keuvelen nou niet bepaald mijn sterkste punt is, mis ik de zo vertrouwde aanspraak dan toch..

 

 

eif4

 

Ik verbaas me over het feit dat ondanks dat het hier de afgelopen nachten streng tot zeer streng heeft gevroren, er niemand op dat prachtige natuurijs schaatst. Duitsers hebben duidelijk geen schaats-cultuur zoals bij ons het geval is en daarvan getuigt natuurlijk ook zo’n overdreven verbodsbord. Zo blijven die gouden schaats-medailles natuurlijk óók in de toekomst aan deze zijde van de grens.

 

eif3

 

 

Enfin..ik heb me voor de rest maar weer toegelegd op vogelfotografie vanuit de zeer luxe (en dure) verwarmde foto-hut. Hieronder staan nog een paar resultaten..

 

goudv

Goudvinkman

 

sijsm6

Sijs (man)

 

sijvr8

Sijs (vrouw)

zwmees1

Zwarte Mees

 

matkop

Matkop

 

 

 

Als we zondagmiddag vervroegd in de auto stappen, is het daar ook druilerig geworden. De fris-witte sneeuw is inmiddels in een soort grijsbruine drab veranderd en op de terugweg slaat de regen ons al weer spreekwoordelijk in het gezicht.
Na een vier uur durende, wat zwijgzaam verlopende, rit zijn we eindelijk weer thuis van een toch wat in het water gevallen weekend.

Maar er zijn ergere dingen !

 

IJs en vogel ..

Nou, eindelijk vriest het dan flink.
Bij het opstaan gaf de thermometer – 6,8 graden aan en dan bakt het ijs er wel in. Helaas zet het wintertje weer eens niet door zodat schaatsen er niet in zit. Eigenlijk had ik gehoopt dat het in de afgelopen nacht mistig of nevelig zou zijn geweest, zodat ik wit berijpte bomen tegen een staalblauwe hemel zou kunnen fotograferen, maar de lucht is daarvoor niet vochtig genoeg.
Maar blij met die opkomende fel-oranje zon naast d’olle Lopster toren was ik óók hoor vanochtend …

 

och2

 

En wat de dag helemaal goed maakte was een ander natuurfenomeen van helblauwe en oranje tinten !

Aan het eind van de middag kom ik uit Friese dreven en – ik heb daar toch een beetje ’n soort tweede natuur voor ontwikkeld – ik zie even buiten Lauwersoog uit mijn ooghoek een kleine kobaltblauwe plek oplichten tussen het geel van de rietkraag van een sloot.
Meteen registreert mijn brein : “IJsvogel! Yes !”

 

 

ijsv4

 
Ik sta op de rem en keer de auto. Omdat de grond lekker hard bevroren is kan ik zonder problemen de wagen behoedzaam diep in de berm parkeren en het raampje open draaien.
Dit prachtige juweel van een vogeltje, heeft hier nog een open plek gevonden en hoewel het nog op een flinke afstand zit, ben ik toch in staat om er met de telelens dicht genoeg bij te komen om ‘m fraai in het al lage zonlicht op de plaat te kunnen zetten.

 

ijsv2

 

Tot mijn verrassing, komt ie na een vergeefse duik zelfs recht naar me toe vliegen en gaat op slechts enkele meters afstand op een tak voor me zitten. Wel jammer dat er een storende rietstengel in de weg zit, maar het geeft toch ook wel de intieme sfeer van zijn wat verborgen leven weer.
Tien seconden, zitten we elkaar zo even aan te kijken..

ijsv1

 
Net genoeg voor het maken van de laatste foto, want dan geeft hij er de brui aan en snort er als een fel turquoise gekleurd raketje vandoor.

Als ik thuis kom en in de tuin sta, zie ik hoe de winterzon al weer bezig is om boven Stedum gloedvol achter de kim te zakken..

 

avondzon

De natuur maakt zich op voor nog één keer een bijzonder fris nachtje ! En dat het inmiddels gevormde zwarte glij-ijs binnenkort helaas weer onbeschaatst zal verdwijnen is juist voor hem een een hele opluchting !

 

ijsv5

Groothoekvogels ..

Sinds een tijdje heb ik op een vaste plek in de hoek van de tuin mijn camera en statief vrij opzichtig opgesteld. Dat levert bij een enkele passerende fietser of wandelaar wel eens fronsende wenkbrauwen op, want het lijkt inderdaad of ik zo stiekeme snelheidscontroles op het Storkster Pad uitvoer.

 

tuincamera

Nee, dus. .
De reden waarom deze opstelling daar staat, is gelegen in het feit dat ik graag eens met de groothoeklens tuinvogels wil vastleggen. Het is een soort dichtbij-fotografie waardoor ze vanuit kikkerperspectief gezien, imposant tegen het landschap afsteken.
Omdat je jezelf hierbij niet onzichtbaar kunt maken, bedien ik het toestel met infrarood afstandbediening vanuit de huiskamer, zodra er zich een vogel meldt.

Dat levert dan dit soort beelden op…

roodbgh - kopie

 

 

specht1 - kopie

 

 

P1110070 - kopie

 

 

merel2 - kopie

Gebiggel..

 

Wat het weer betreft is het vandaag huilen met de pet op.
Rare uitdrukking natuurlijk, maar het geeft de situatie wel treffend aan.

We beleven een soort climax in het toch al anti-winterse karakter van de afgelopen weken waarin het vooral zacht, grijs en druilerig was. Maar deze dag spant de kroon..
Een harde zuidwesten-wind jaagt onafgebroken regen, regen en nóg eens regen uit een loodkleurige hemel om het – in toch al zo doorweekte land – er nog eens flink in te wrijven.

Er valt fotografisch ook niet veel te beleven in dit type omstandigheden.

O wat zou ik graag nu leuke ijssculpturen, berijpte blaadjes of zonovergoten winterlandschappen fotograferen. Ze zijn er niet..
Evenmin als de zich nu schuil houdende vogels en terug getrokken amfibieën .
Voor zoemende zoemers en fladderende vlinders is ’t nog veel te vroeg en aantrekkelijke vroegbloeiers zijn er niet of nauwelijks..

Wat moet je dan?

In elk geval moet ik er vanmiddag toch enkele keren uit om me bloot te stellen aan de natte elementen. Huiverig keer ik dan met opgetrokken kraag terug in de beschutte warmte van de auto, waar de ruitenwissers zoevend hun overuren draaien en de ruiten hardnekkig blijven beslaan.

De foto-tas ligt al dagen ongeopend op de achterbank en op één of andere manier vind ik dat daar een einde aan moet komen, maar ja..

Op een parkeerplek geef ik toe aan die altijd maar weer terug kerende aandrang en stel uiteindelijk scherp op de binnenzijde van het autoraam om in die treurige aanblik naar zoiets als een grafische druppel-compositie te zoeken ..

 

regen1

 

En dan is ’t even wachten en snel anticiperen op een automobilist die zijn wagen vóór de mijne plaatst en zijn remlicht nét lang genoeg laat branden om van dichtbij in te kunnen zoomen op de vuurrode gloed die in het neerbiggelend vocht vervormt tot een staaltje abstracte kunst van heb ik jou daar !

 

regen2

Ach ja… het is wel een soort nat-uur fotografie..

 

De mist in ..

 

 

Klein, stil en overzichtelijk was gisteren de wereld…

 

mist1

 

Nou ja, overzichtelijk…
Voor zover het oog reikt in zo’n mistig, van vochtmoleculen doordrongen landschap waarin geluiden dempen en grenzen vervagen.

Voor hem, was de wereld té klein!

Want wanneer je als gevederde jager het juist van een onbeneveld blikveld moet hebben, zit je al gauw een poos met lege maag in de mist voor je uit te kijken..

 

mistbuizerd

 

Maar zo tegen de middag werd het zicht langzaam een ietsiepietsje beter en wist ie met dat razendsnel focussende roofvogel-oog weer feilloos de weg te vinden naar rijke mollen- en muizen-buit.

 

Buizerdportret,

 

Krák! ..

Vannacht is het zowaar een beetje wittig geworden.

Hoewel het allemaal niks voor stelt natuurlijk , oogt het landschap bij het opstaan toch een ietsiepietsie winters door een soort mix van hagelstenen en natte sneeuw, wat voor een laagje ‘snagel’ heeft gezorgd.
Een graadje nachtvorst, verhardde de blubber op het pad en de bermen ook meteen, waardoor het nu wat aangenamer wandelen is, zodat ik toch maar een kort foto-loopje maak over het Storkster Pad..

 

zat1

 

Een ragdun vlies op de plassen, nodigt mij altijd weer uit om me over te geven aan het kinderlijk genoegen dat ik beleef aan het even hard laten kraken van zo’n flinterdun ijslaagje.

 

zat3

Maar ik hou me in en maak maar een foto, van de sierlijke belijning die de natuur kortstondig in het gestolde modderwater heeft getekend ..

 

Verder wandelend, geniet ik toch wel van de aanblik  van zo’n winters aandoende, leeg-geoogste klei-akker waarop voedsel zoekende kraaien er in slagen om hun typische roep perfect te laten matchen met mijn toch wel wat wisselende, nu meer melancholische stemming

 

zat2

 

 

Als ik even later bij die bevroren plas terug kom, kan ik het toch niet laten..

“Krák” !

Dag Kun…

Op een van de afgelopen dagen overleed volkomen onverwacht en plotsklaps mijn lieve en enige zus Kunny op de veel te jonge leeftijd van 57 jaar..

 

2018-01-11-PHOTO-00000134

 

Verstomd, verbijsterd en verdrietig zijn we..

Ik verwoord mijn gedachten en gevoelens vandaag maar door het maken van een gedicht en ’n foto  …

 

Druppel aan mosspoor Jun2

 

Kracht, moed en troost toe gebeden aan Sjoerd en de zijnen….

 

 

 

Oud en nieuw …

Het wil maar niet lekker winteren en met de zon is ’t ook maar mondjesmaat vandaag, zodat mijn Ekenstein-wandelingetje aanvankelijk in een wat somber daglicht dreigt te worden gesteld.

Maar dan is daar plotseling toch nog een fletse, niet overtuigende poging van ons onmisbaar hemellichaam om er nog éven wat van te maken en meteen fleuren sfeer en gemoed er van op…

 

zat1

 

Niet altijd hoeft het hoofd omhoog !
Soms helpt het ook om de ogen neerwaarts op de bosbodem gericht te houden..
Dáár ontkiemt het frisgroene nieuw alweer in allerlei beloftevolle varianten om straks  heel, héél langzaam al het stervend oud weer te bedekken…

 

zat3

Woei..

Oei wat een woei vandaag.

Kleine vogels zoeken in deze omstandigheden het liefst de hele dag de luwte van de begroeiing op, maar ja er moet gegeten worden en dan zal er wel even tevoorschijn moeten worden gekomen, waarbij hun kleine lijfjes toch aan de elementen worden blootgesteld

En ja, dan waait óf hun vestje even open..

 

vink2

 

óf het kapsel raakt kortstondig in de war..

 

kuifmees

 

Maar alleen ménsen raken overstuur van windkracht 9.. zij niet !

Gezegend nieuwjaar !

Licht !

 

In het Woord was leven en het leven was het licht voor de mensen. Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen. ( Joh.1: 4-5)

 

Wad bij Holwerd Lichtkopie

 

Een fijn verlichte Kerst toegewenst !

Groenlingen ..

Veel zangvogels hebben kenmerkende eetgewoonten en voorkeursplanten waarop ze vooral in de winter graag foerageren. Zo zien we Putters vaak bij distels, Sijzen aan elzenproppen en Groenlingen op …rozenbottels.

Omdat gemeentelijke plantsoendiensten graag rozenbottel-afscheidingen aanbrengen, oefenen deze zaadrijke vruchten juist in stads- en dorpskernen een onweerstaanbare aantrekkingskracht uit op de groenvink, zoals ie ook wel wordt genoemd.

Ik kijk wanneer ik door een rustige stadswijk rijd en zo’n typische bottelhaag tegenkom, dan ook vaak met een schuin oog of er zich misschien groenlingen op bevinden.
Als dat dan eens zo is, heb ik vaak óf geen tijd om een foto te kunnen nemen, of het is verkeerstechnisch niet verantwoord om daar te stoppen.

Vandaag heb ik een gelukje. Ik zie een tiental vogels op de rode vruchten zitten én zowel de tijd als het verkeer laten het ditmaal toe om even de auto te keren en het raampje open te draaien.

Gelukkig zijn ze – juist door al die passerende voertuigen – niet erg schuw en ik krijg de gelegenheid om zowel het qua kleurstelling wat ingetogener vrouwtje, alsook de wat pittiger ingekleurde man er goed op te krijgen .

 

groenl1

 

groenruisred

 

 

Wie niet van grootse luchten houd..

 

Daar hou ik van …

Direct de tuin uit, slootje oversteken en dan – goed ingepakt – een acht-minuten-loopje over het fietspad naar het eerste bruggetje over het Westeremder Maar.

En dan daar ondanks loopneus en windbijt een poosje blijven spiegel-mijmeren en tegelijkertijd mijn ogen laven aan  dat unieke panorama van wolken, land en water..

Wat wonen we met zijn allen toch in een prachtig en onderschat stukje Nederland..

 

wie niet van grootse luchten houdt

van dunne repen land,

van weidse vergezichten

van leven op de rand

van zoete muren, zilte zee,

van paarse kwelders

geharnast vee

– die heeft hier niets te zoeken

 

wie niet de wind omarmt

de gure maartse buien

wie hier wil komen lui en

loom om slechts te profiteren

van alles wat de zomer biedt,

om dan weer snel te vluchten

de ijskou in ’t verschiet

– die mijde waar hij blind voor is

 

zat2 

 

welkom zijn de gasten

die het geheim begrijpen,

die taal en teken ondergaan;

die met hun voeten willen staan

in natte klei en schapenstront,

die luisteren naar verhalen

van hoe het hier ooit was;

 

zat3

 

het Hogeland, het platte Wad

zij sloten een verbond:

“voor wie ons volk beschimpen

wordt nooit de lucht geklaard,

de oester blijft gesloten

’t mysterie blijft bewaard”

 

( Gedicht van Alfred van Hall)

 

zat1

 

Sneeuw..

 

Nou, dat waren twee enerverende dagen op weergebied met oranje-rode codes en vooral veel wit vlokwerk, waar ik persoonlijk erg gecharmeerd van kan zijn, vooral als ik tijd heb om er buiten van te genieten. Maar daar ontbrak het enigszins aan, reden waarom ik maar een korte impressie kan geven van een uitzicht vanuit de kamer op de sprookjesachtig wit-versierde velden ..

 

sndag3

 

en een mij wat verbaasd aankijkende roodborst, die zich vanuit de besneeuwde struiken lijkt af te vragen waar de vorige dag ook nog maar weer die vetkruimels lagen..

 

sndag4

 

Enfin, aan het eind van de middag wandelen Janneke en ik in een zeer decoratieve sneeuwbui nog even naar de bieb en maak ik nog maar even een sfeerplaatje van de  feeëriek verlichte Hogestraat.

IMG_2182

 

Stiekum had ik nog even gehoopt om vanochtend nog wat meer sneeuwfoto’s te kunnen maken, maar de gisteravond fluks intredende dooi maakte een drabbig einde aan dit soort illusies.

 

Gajes?

 

Nu de meeste bloemen, vlinders en andere insecten zijn afgestorven, vertrokken of in winterslaap zijn gegaan zal ik op ‘Pronkjewailtjes’ weer wat vaker over moeten schakelen op het laten zien van vogel-opnamen.

Nou, met dat ‘moeten’ doe ik ze eigenlijk onvoldoende recht.
En eerlijk gezegd vormen vogels mijn meest geliefde en favoriete natuurfiguranten om me met de camera op te mogen concentreren.

Vandaag zet ik er ééntje in de spot-lights, die we allemaal wel goed kennen en die vroeger nauwelijks in onze plattelandstuinen voorkwam, omdat het tot diep in de jaren tachtig een typische bosvogel was.

Maar sinds de Gaai , of Vlaamse Gaai zoals we ‘m vaak noemen, onze opgehangen vetbollen en pinda-netjes óók op waarde is gaan schatten, treffen we hem ook hier nu best vaak in onze tuinen aan.

Laten we ‘m maar meteen typeren; het is een Rakker!
Schuw, slim, vliegensvlug, lawaaierig van aard en gek op eikels!
Garrulus glandarius, betekent in het Latijn dan ook ‘schreeuwerige eikelzoeker’
En omdat hij daarnaast graag ruzie zoekt en ook wel een vogelnestje wil leegroven, heb ik bij de Gaai ook associaties met het woord ‘gajes’ dat in het Bargoens synoniem is voor ‘tuig van de straat’

Maar daarmee doe ik ‘m toch te kort. Het is gewoon een schrandere opportunist , een qua postuur mooi uitgebalanceerde vogel, die in zijn zachtbruin verenpak van de Schepper zo’n verrassend mooi blauw streepjesdessin als opvallend accent heeft meegekregen.

Ik heb hieronder een paar kenmerkende (portret-) foto’s geplaatst die ik in het verleden, maar ook recent heb kunnen nemen, Soms in eigen tuin, een andere keer ergens in een park of bos. Allemaal doodstil hurkend of liggend onder een camouflagekleed of verstopt zittend in een fotohut, want die zwart omrande ogen zien alles.

Bijna alles!

lem7gaai3

 

lem5gaai1

 

lem6gaai2 - kopie

 

 

Vlaamse Gaai, Oktober 09

 

Vlaamse Gaai, Oktober 10

 

En ja, voor die laatste opname hieronder hoefde ik me uiteraard niet te verschuilen. Dat kobaltblauwe veertje vind je dan zomaar tijdens een tussen-de-middag-wandelingetje.
Je legt het in je hand, je blaast zachtjes door dat geveerde dons, je plaatst het voorzichtig een beetje rechtop in het mos en je bent blij met zo’n gelukje dat je weer eens ten deel viel.

 

Gaaienveertje, November 10

 

Van toen en nu ..

Vandaag blijft de mist de hele dag hardnekkig hangen, ook in aangevroren vorm en daarom hoef ik er niet eens vroeg voor uit om wat sfeerbeelden van vroegwinterse details op het geheugenkaartje te plaatsen.
Tsja, zo’n digitaal opslagmedium vinden we allemaal al weer heel gewoon. Hoe lang is ’t geleden dat ik met dia-film in de weer was. Zuinigjes de teller in de gaten houdend, want er pasten maar 36 opnamen op een rolletje en die kostte toen al gauw zo’n zeven en ‘n halve gulden bij de Hema. Daar telde je dan nog gauw even een slordige fl. 4,50 bij voor het ontwikkelen en dan maar afwachten wat er voor dat bedrag allemaal was gelukt.

Dat ontwikkelen duurde dan twee dagen, waarin de onzekerheid aan mij knaagde. Ik was vaak zo nieuwsgierig dat ik de transparante strips al in de winkel tegen het licht hield. Nou, dat viel regelmatig nog bitter tegen. Los van de technische beperkingen van de camera’s uit de begin jaren negentig was ook mijn eigen fotografisch kunnen, nog niet van dien aard dat succes doorgaans verzekerd was.
Thuis gekomen, moest de loep er op om te zien of de scherpte en belichting wel in orde waren en – o jongens – wat héb ik veel jammerlijk of nét mislukte plaatjes zuchtend in het ronde archief moeten mieteren. Maar daar leerde ik wel van. Zelfkritiek en alsmaar kijken hoe ánderen het wel voor elkaar kregen en dan de lat wéér hoger leggen, brachten uiteindelijk het resultaat en niveau wat ik voor ogen had.

Nu, knippen we maar onbeperkt raak, honderden foto’s op een chip en we zien meteen in het terugkijkschermpje of ’t wat geworden is. Nee? Een druk op de prullenmand-knop en weg zijn ze weer! Wat er een beetje op lijkt , op de PC nog even nabewerken in een fotoprogramma en hóppa voor de dag er mee op het sociale netwerk.

Ach ja…ik maak ook dankbaar gebruik van enkele van die moderne mogelijkheden, maar eerlijk is eerlijk; dat ouderwetse analoge handwerk leerde me wel om eerst drie keer na te denken voor ik de ontspanknop indrukte. Al zal mijn wat zuinige inborst daar voornamelijk debet aan zijn geweest..
O ja…die winterse details.

Ik kon me wat dat betreft vandaag rustig beperken tot de eigen tuin, want ook daar hingen of lagen de fraai aangesuikerde besjes en blaadjes voor het oprapen..

 

zat1

 

zat3

 

Ik hurk graag voor zo’n korrelig berijpt paddenstoeltje. Een Gewoon Donsvoetje, dat ondanks zijn naam vast koude tenen moet hebben…

 

zat4

 

..en ook buig ik diep voor dat allerlaatste Viooltje dat blauw verkleumd nog nét even héél mooi staat te zijn, voordat hij in de grauwigheid is verlept en vergeten..

 

zat2

 

Verroest !

Vandaag een anderhalf uur zitten kleumen in het foto-tentje in eigen tuin, waar het aangelokte gevederte voornamelijk bestond uit huis-tuin- en-keuken-soorten.

Niks bijzonders dus, maar ’t is ó zo leuk om ongezien op enkele meters afstand bij hen te verpozen, als ze zich onbespied wanend op het vogelzaad storten.

Omdat ze daarbij vaak eerst even op een afstandje de kat uit de boom gaan zitten kijken, maak ik daar deze keer dankbaar gebruik van om te wachten tot ze binnen de stijlen van een zwaar verroest hekwerkje plaats nemen om zo sámen met de symmetrische omlijsting er een levend schilderijtje van te maken.

 

ruit5

 

ruit7

 

 

ruit8

Regen en zon !

 

Het is een komen en gaan vandaag, waarbij de ene fikse regenbui de andere opvolgt zodat ik, als ik uit de auto wil stappen om ergens naar binnen te gaan maar beter een tijdje kan blijven zitten om niet ernstig doorweekt te raken.

Ach…neem ik toch gewoon even een binnenfoto om de buitensfeer weer te geven?

 

herfts1

 

Terugrijdend, zie ik in de achteruitkijkspiegel hoe er ergens aan de verre horizon een glimp zonlicht doorbreekt en ook van dat ‘achteruitkijkje’ maak ik een ingekaderd plaatje, waarvoor ik uiteraard wel even stil ben gaan staan.

 

herfts2

 

Thuis gekomen scheurt aan het eind van de middag de lucht helemaal open en als ik nog een stukje richting Westeremden wandel, kleurt de hemel boven Stedum prachtig oranje-rood waartegen de ‘Stemer’ toren als kenmerkend silhouet scherp wordt afgetekend..

 

herfts4

Donker..

 

Al een poosje geleden al had ik deze dag als een snipperdag ingepland om weer eens bosvogels vanuit een fotohut in Drenthe te kunnen fotograferen. Daar kan ik me dan altijd wel aardig op verkneuteren en ik houd dan dágen van te voren angstvallig het weerbericht in de gaten. Want het is in zo’n bos door al die bomen sowieso altijd al wat donkerder dan hier in het open veld en eigenlijk is helder weer wel een beetje ’n voorwaarde voor een geslaagde expeditie.

Nou wat dát betreft was het wel een domper zeg! De al dagenlang voorspelde sombere regendag werd inderdaad een feit en dan is het o zo moeilijk om dat snel heen weer bewegend gevogelte vast te leggen, omdat de sluitersnelheden dit dan niet toelaten. Technisch wel op te lossen door met hoge ISO-waarden te werken maar dat heeft ook weer zijn nadelen.

Nou ja.. uiteindelijk komen er toch een aantal redelijk geslaagde opnamen op het geheugenkaartje en kijken is óók leuk !

 

vled1

 

Merelvrouw..

 

vled2

 

Geelgorsman..

 

vled5

 

 

Vinkenman..

 

 

vled3

 

Keepvrouw …

 

 

vled6

 

Matkop …