En nu..zitten !

Inmiddels wordt links en rechts gewag gemaakt van de eerste kievit-legsels.

Het is alweer weer een paar jaar geleden dat ik ooit eens een naar mijn smaak prima geslaagde poging deed om met een camera een zeer intieme video-portretje te maken van een nestelende kievit. Ik plaatste dat ook toen ook al eens, maar laat het met plezier nog eens zien.

Kort te voren had ik tijdens een korte afwezigheid van de broedende vogel bij mijn aankomst de camera verdekt naast het nestkommetje opgesteld, scherp gesteld en de filmopname-knop ingedrukt, waarna ik mij schielijk heb terug getrokken om op flinke afstand te zien wat er zou gebeuren.

Als na enkele minuten de vogel bij het nest is terug gekeerd, volgt er er eerst een soort twijfelende treuzel- en schijnbeweging waarna de broeddrift eindelijk de knoop doet doorhakken. “Zo en nu zitten !”

Als het filmpje wat te lang duurt…even doorklikken naar ongeveer 0.25 , dan komt er wat actie in !

 

 

I

’t Komt goud !

 

Aan het eind van een bijzonder onstuimige dag waarop stormvlagen en regen- en hagelbuien het toch al zo drassige land hevig geselden, zit ik rond een uur of vijf in de behaaglijke beschutting van mijn auto over het Hoeksmeer te turen.

 

 

IMG_3325

 

Sinds een paar dagen zijn ook hier de grutto’s terug uit Afrika en omstreken.
Ik had hun ‘wiet-o-wiet’ al eerder vernomen en nu zie ik ze ook weer als van ouds in kleine groepjes op het dijkje staan.

De meesten doen dat een beetje ‘’doek-nekt’’ ( Een Groninger uitdrukking voor als je wat inéén gedoken zit” ) tegen de niets ontziende wind.
Maar af en toe steekt er eentje de ranke hals omhoog, om kortstondig de omgeving in zich op te nemen..

 

grutto

Ook al zijn de weersomstandigheden nu opeens weer helemaal anti-lente, dit zijn wél dat soort fijne voorjaarsbodes die ons alvast komen vertellen dat het allemaal weer goed gaat komen.

 

Land van sneeuw en ijs..

Terwijl we hier in Nederland de warmste februaridagen sinds de weerwaarnemingen beleven, ervoer ik in de afgelopen week hoe koud het óók kan zijn.

Het begon allemaal met een valse start, doordat de vliegorganisatie SAS mijn vlucht vlak voor vertrek canselde en ik pas een dag later via twee tussenlandingen in Kopenhagen en Stockholm aankwam in Luleå in Norrbottens Lan, Noord Zweden

 

lapsas

 

Maar een kleine week in Lapland maakte alles goed en bracht me de intense winterbeleving waarop ik hoopte; zware sneeuwval, gevolgd door een paar heldere diepvriesdagen, waarin het op het top- of dieptepunt maar liefst 28,2 C vroor.

Om dan ’s morgens naar buiten te kunnen stappen in die prachtig verstilde, witte wereld en de steenkoude lucht inademen , waarbij direct je neushaartjes bevriezen..wat een voorrecht om dat mee te maken!

 

lapsnee7

 

lapsneeuw2

 

Die urenlange boswandelingen , dat unieke schaatsen op de meter-dik bevroren Botnische Golf, dat alsmaar kijken naar die besneeuwde ossenbloedrode Zweedse huizen en de kerstkaarterige dorpsgezichten. Ik kreeg er niet genoeg van.

 

lapsneeu3

 

lapsnee4

 

laphuis3

 

Op één van de bekende natuurfenomenen, het Noorderlicht had ik me wel bijzonder verheugd maar ondanks relatief heldere nachten en alsmaar weer hoopvol de lucht in turen – ik sliep zelfs speciaal daarvoor met de gordijnen open – bleef de sterrenhemel ingetogen donker.

En dan die élanden waar ik ook nogal op gespitst was…ze waren er zeker!

 

lapbordeland

 

Ook in en rondom mijn logeeradres, verrieden de diep in de sneeuw gedrukte, kenmerkende sporen hun aanwezigheid en ik ben op een gegeven moment zelfs als een echte ‘trapper’ zo’n track gaan volgen in de hoop om zomaar opeens zo’n enorme gedaante voor me te zien opdoemen, maar…nóppes!

 

IMG_3266

 

Gelukkig trof ik wel die andere typische Noordelijke en tot de verbeelding sprekende beesten aan .. Rendieren! Ik moest ook hier lang voor zoeken, maar tijdens een rustig autotochtje lukt het me toch op afstand een paar van die wilde arreslee-trekkers vast te leggen.

 

lapren1

 

laprn2

 

Ik hou mijn verhaal verder maar kort en laat de beelden spreken…

 

lapsneeuw1

 

DSC00057

 

lapboom

 

laptakken

 

laphuis1

 

lapijs

 

laprensppor

 

lapeekh

 

lapspecht

 

lapsneeu6

 

lapvink2

 

lapkerk

 

lappsnneuw7

 

Zo snel als het daar in diepvries is gedompeld, zo snel kan kennelijk ook de dooi toeslaan, want op donderdag deed zachte lucht het kwik binnen 8 uur van – 27 C naar + 1 C oplopen en biggelden onder het autorijden grote plakken soft-ijs op de voorruit naar beneden.

DSC00102

 

O ja, op de laatste morgen voor mijn vertrek, slurpend aan mijn bakje thee, als ik alles inclusief de camera-spullen heb ingepakt, kijk ik gewoontegetrouw nog even na-mijmerend uit het raam naar de verre besneeuwde bosrand. En laat ik dáár dan toch twee elanden als in een vertraagde film heel rustig tevoorschijn zien komen..
Alsof ze er op hebben gewacht!
Enfin ze waren toch te ver weg voor een acceptabele foto en ik héb ze gespot!

De terugreis verloopt voorspoedig en ik voel me dan ook dubbelop in mijn SAS !

 

lapterug

 

Zo…en nu genieten van de Lentewarmte!

 

Bijna voorjaar …

Het is vrij bijzonder dat het zo lang en vroeg in februari al zo voorjaarsachtig aandoet, waarbij ‘zagende’  meesjes en ontluikende krokussen hun best doen om mijn fotografische aandacht te trekken.

Maar door allerlei omstandigheden staat mijn hoofd daar nu  niet zo naar en onderstaande plaatjes komen dan ook uit de ‘oude doos’.

 

krokus1

 

Pimpelmees, April 10

 

Daar komt bij dat ik volgende week in heel andere weersituaties hoop te bivakkeren!
Ik sta namelijk op het punt om 7 dagen in m’n upje een self-made-trip naar Zweeds Lapland maken, waarmee een reeds lang gekoesterde winter-natuurwens in vervulling lijkt te gaan.

In zeven sloten tegelijk lopen, is daar vrijwel onmogelijk vanwege sneeuwhoogtes en ijsdiktes, maar avontuurlijk-spannend is het wel.

Als ik terug ben, heb ik vast en zeker wel iets moois om op deze plek met jullie te delen!

Groet
Krijn

Winter op Ekenstein..

 

 

Wat was het kortdurend prachtig… de vallende sneeuw en de sprookjesachtige sfeer die het een dag of tien geleden met zich mee bracht..

Omdat nu de regen en harde wind al snel die herinneringen doen verbleken, plaats ik hier een video-impressie van die spaarzame winterse taferelen op Ekenstein.

Wat was ’t mooi!

 

 

Huisbuizerd ..

Sinds kort heeft een buizerd er voor gekozen om af en toe één van mijn hekpaaltjes als uitkijk- en mijmerpunt te benutten. Een van de leuke bijkomstigheden van ‘living in the country’.

Meestal zit ie te ver weg voor een foto, maar vandaag heeft hij – tijdens een sneeuwbui – warempel pal voor het raam plaats genomen. Ik neem even tijd om een snapshot te nemen en prijs me al gelukkig dat ie niet meteen is gevlogen.

 

P1022054

Sterker nog..
Ik krijg zelfs de kans om een paar filmopnamen te maken en hoewel dat dwars door 3-laags thermopane heen moet en ik daardoor niet dé scherpte krijg die ik zou willen, ben ik er toch best blij mee..

 

Drone-beelden Ekenstein en Hoeksmeer ..

Tsja, dat waren een paar aardige winterdagen, waarin ik ook nog wel wat sfeerbeelden voor het grote filmproject heb kunnen verzamelen.

Een op video-gebied lang gekoesterde wens is inmiddels ook in vervulling gegaan, namelijk het kunnen werken met drone-beelden waarbij je vanuit vogelperspectief prachtig zicht krijgt op het landschap. Persoonlijk zag ik er nogal tegenop om me ook daar nog eens in te moeten verdiepen én te investeren en ik prijs me dan ook gelukkig met zoon Rubi, die daar wél oren naar had en hier mee aan de slag is gegaan! Een prachtige aanvulling én leuk om samen te werken.

Inmiddels zijn de eerste vlieguren en vluchtopnamen gemaakt en hem komen dan ook alle credits toe voor de totstandkoming van de eerste ‘Pronkjewailtjes-van-bovenaf-video’ van het besneeuwde landschap van Ekenstein en Hoeksmeer.

Klik op onderstaande link om ‘m te bekijken!

 

De eerste sneeuw ..

Ja, dat was natuurlijk een prachtige aanblik bij het openschuiven van de gordijnen..

 

dscn0224

 

Lang geleden dat veld en beemd van zo’n hoogpolig wit tapijtje werd voorzien, dat ook nog wel een paar dagen wil blijven liggen.

Meteen oogt alles een stuk frisser en fleuriger vind ik. Er is direct fotografisch perspectief..
Onooglijke zaaddozen zijn door middel van kunstig kantwerk siervoorwerpjes geworden..

 

sneeuwvlok, j (2)

 

en een verdwaalde sneeuwvlok lijkt van héél dichtbij iets duurs uit een bijouterie-winkel..

 

sneeuwvlok, j (1)

 

‘Krák’ .. !

Nou, da’s al weer even geleden  dat ik een ‘Pronkjewailtjes’ heb gevuld en de reden van dat uitblijven is niet zozeer het ontbreken van tijd of inspiratie.

Nee, het zat ’m in eerder in de langdurige afwezigheid van een fijne buitensfeer.

Daarbij spelen , wat mij aangaat , licht- en weersomstandigheden een tamelijk grote rol en laten we eerlijk zijn..wat wás het een ellenlange en aaneengesloten reeks van grijzige, druilerige, winderige en meest zonloze dagen, waarin in feite geen enkel foto- of filmmotief nu eens lekker tot zijn recht wilde komen.

Winterliefhebber als ik ben, tuurde ik al wekenlang reikhalzend mee naar de verste weerkaarten om ook maar iets te aan de horizon te kunnen bespeuren van wat leek op naderende sneeuw-  of ijspret, maar het zat er steeds niet in. Tot aan de afgelopen dagen, waarin duidelijk werd dat we dan toch eindelijk met een eerste winterse prik te maken krijgen. In welke vorm en hoe lang blijft giswerk maar we zijn eerst een tijdje af van onafzienbare miezerigheid, drenzende regen en soppige moddervelden.

De afgelopen nacht was het eerste échte nachtvorstje dan daar en wat is ‘t heerlijk om over het bruggetje te stappen, zó de fris-tintelende, licht berijpte wereld in.

 

vorts1

 

Diep ademhalend, de longen vol zuigend met heldere vrieslucht. Hoe lang is ’t ook al weer geleden…

Op het Storkster Pad zijn de ‘bragel’-plassen van een dun laagje krak-ijs voorzien.

 

vorst3

 

Ja, krák-ijs, zo noem ik dat omdat ik er al in mijn kinderjaren er een ondeugend soort behagen in schiep om het pas ontstane vlies onder het gewicht van mijn voet te laten bezwijken.

En dat niet met een ingehouden plofje, néé er moest dat heerlijke ‘páts’  in de ijle winterlucht klinken.  Zo’n onmiskenbaar, ijzig knákje waarmee  broos glaswerk  onder kinderschrik ter ziele gaat, maar dan zonder het onheilspellende gevoel dat er steevast direct op volgde.

En ik doe het wéér, waarbij  ik toch de neiging heb om eerst even om me heen te kijken…

Wacht, éérst een foto..

 

vors2

en dan… ‘kráák’.   En verderop wéér en nóg eens …Yes !!

 

Enfin..voor de rest heb ik me netjes als een evenwichtige, volkómen normale man  gedragen en ben zelfs nog even klassiek op de hurken gegaan voor zo’n stijf bevroren madeliefje, dat flonkerend óók om aandacht vroeg.

 

vors4

Alle lezers van ‘Pronkjewailtjes’ …

Gevleugelde schransers ..

 

Heerlijk is het om met de camera een paar uurtjes bij een druk bezochte voerplek te zitten kijken naar het komen en gaan van een bont vogelgezelschap. Geen moment zitten ze stil, voortdurend alert op een onverhoedse roofvogelaanval strijken ze éven neer. Driftig scharrelend over de bebladerde bodem, slokken en schrokken ze zo snel mogelijk de hapjes in de vorm van zaden en bessen naar binnen, ondertussen ook even dreigend pikkend in de richting van een concurrent  om daarna weer een poosje hoog in een boom te gaan zitten schetteren, tót het tijd wordt voor wéér een duikvlucht naar die begeerlijke maar o zo gevaarlijke plek…

(O ja..vergeet niet het geluid aan te zetten! )

Sfeerbeelden Hoeksmeer ..

Het verscholen liggen achter rietkragen op zoek naar sfeerbeelden van waterwild is bepaald geen onverdeeld genoegen..
Naast het langzamerhand doorweekt en verkild worden door optrekkend vocht en verkrampt raken door het liggen in onnatuurlijke bochten, word ik ook nog eens in de rug aangevallen door venijnig stekende muggen..

Maar het wordt uiteindelijk allemaal toch weer ruimhartig vergoed door die heerlijke, nabije aanwezigheid van invallende goudplevieren, slobberende talinkjes en slib-wroetende watersnippen.

Van dat gebeuren én van een van die schitterende zonsóp – en óndergangen boven het Hoeksmeer maakte ik een kleine anderhalf minuut durende compilatie..

 

 

 

Herfstimpressie Ekenstein …

 

Er zit voortgang in het proces van het maken van natuurvideo’s  en het werken aan het filmproject. Langzamerhand ben ik begonnen aan het verzamelen van het eerste ruwe beeldmateriaal, het uitbouwen van benodigde apparatuur en het oefenen in videobewerking. Ik beleef ook hier weer veel plezier aan, maar ik stuit ook bij dit nieuwe fenomeen weer vaak op de grenzen van het eigen kunnen en de beperkingen die de techniek en soms ook  de portemonnee met zich brengt.

Maar ..ik heb al weer heerlijk aan de rand van het Hoeksmeer in de prut gelegen om steltlopertjes te filmen en hurkte genietend in  een ruige rietwal van het Damsterdiep om nét die fraaie weerspiegeling in het water in beeld te kunnen krijgen..

En ik banjerde gelaarsd door bergen opéén gewaaide herfstbladeren en genoot van het gouden najaarslicht dat flonkerend door de stammen van dat prachtige Ekenstein scheen…

Van dat laatste maakte ik een korte impressie, die ik hier graag wil laten zien!

 

 

Hygge ..

Zo…weer terug van een weekje heerlijk uitwaaien op en rond het Sonderstrand van het Deense Rømø, waar we een aantal dagen met kids en kleinkids in een vakantiehuisje – nou ja..huisje? -verbleven.

“Wat ik het leukste aan de vakantie heb gevonden” vroeg iemand mij op de laatste dag.
Daar kon ik heel kort over zijn. Dat was het dagelijkse gezelschap van vertrouwde geliefden!
Samen zijn, eindeloos spelletjes doen, kilometers strandwandelen, lekker eten, een goed glas en veel slap én serieus kletsen!

Is dat het typische wat de Denen ‘Hygge’ noemen? Ik denk het!

Het Deense ‘hygge’ is een beet je een abstract begrip, wat zowel een fysieke als een mentale staat omschrijft.

Het woord is ook bij ons nogal ‘in’ tegenwoordig.
‘Hygge’ is een lifestyle, een speciale sfeer, waarbij de Denen met die uitdrukking een soort monopolie menen te hebben, maar volgens mij zeggen wij daar gewoon ´gezelligheid´ tegen.

Tijdens dat strandwandelen heb ik toch zo af en toe de camera ter hand genomen om iets van die die heerlijke uitwaai-sfeer vast te leggen, want dáár bestaan eigenlijk helemaal geen woorden voor..

 

 

den3

 

 

den2

 

 

den1

 

 

den5

 

 

den4

Iets nieuws..!

Ik ben er een hele tijd mee bezig..

Met nadenken, inlezen, aanschaffen, uitproberen, verdiepen, enfin wat je allemaal nog meer gaat doen als je een idee voor een project hebt.
Misschien is het je al opgevallen maar de laatste tijd verschenen de Pronkjewailtjes wat minder frequent. Dat heeft te maken met het feit dat ik me meer en meer ben bezig gaan bezig houden met natuur-video in plaats van – fotografie.

Kijk dat zit zo..

Ik fotografeer al gauw zo’n dikke 25 jaar alles wat los en vast zit in de natuur en deel sinds tijden dat genoegen met velen via mijn weblog. Bovendien is het een heerlijke vorm van ontspanning naast werk en andere verantwoordelijkheden. Maar ik heb de hele zomer lopen broeden, wikken en wegen en uiteindelijk ben ik tot een besluit gekomen om me te gaan toeleggen op het maken van een echte natuurfilm-productie waarvan ik hoop dat die over een paar jaar tot stand is gekomen. En ik leg de lat meteen hoog, want het zal een kwalitatief goede en aantrekkelijke, semi-professionele productie moeten worden waarin de natuurgebiedjes het Hoeksmeer en Ekenstein centraal zullen staan met daarbij het tussenliggende Damsterdiep als verbindende factor.
Bekende natuurterreinen voor de vaste lezer van Pronkjewailtjes omdat ik daar vaak de inspiratie vind voor veel fijne natuurfoto’s. Het wordt naar mijn smaak niet zozeer een documentaire, maar eerder een verhaal door de seizoenen heen beleefd, waarin schoonheid van vogels, dieren, bloemen, planten, panorama’s en details hand in hand gaan en ook de dimensies van geluid en muziek een sterk toegevoegde waarde krijgen. Een film die ontroering en/of verwondering oproept.

Niet voor mij , maar voor de échte Maker!

Ik schrijf alsof het allemaal een vanzelfsprekende zaak is en dat is natuurlijk niet het geval.

Eigenlijk moet ik helemaal opnieuw beginnen met de techniek van het filmen op zich.
Me verdiepen in nieuwe opnameapparatuur en – techniek, in audio-aspecten, in video-beeldbewerkings-programma’s etc. etc.
Ooit heb ik jaren geleden al wel iets gedaan met natuurvideo, maar toen waren we nog maar net ontgroeid aan het analoge tijdperk en was de beeldkwaliteit onvergelijkbaar met de mogelijkheden die de voortschrijdende techniek door middel van moderne 4K camera’s biedt.
En ik moet eerlijk zeggen, ik was daar al weer helemaal uit gegroeid. Gelukkig is de ervaring van jarenlang fotografisch vogels en dieren benaderen en werken met beeld en licht in mijn voordeel, maar voor de rest is het echt een nieuwe start.

En..ik heb ook besloten om er de tijd voor te nemen. Geen koortsachtig of gedreven gedoe, maar er op een ontspannen wijze naar toe groeien. Da’s ook meteen de reden waarom ik er een meerjaren-project van denk te maken. Een van mijn afwegingen daarbij had te maken met de gedachte dat je van alles en nog wat kan willen plannen, maar dat het je uiteindelijk ook maar gegeven moet zijn.
Nu klinkt het gezegde ‘de mens wikt, God beschikt’ mogelijk nogal ‘old fashioned’ maar ik geloof nu eenmaal dat zaken als tijd, gezondheid en mogelijkheden zegeningen zijn die je dankbaar mag omarmen maar die je vooral niet als een vanzelfsprekendheid moet beschouwen.

Daarom, dat project, die natuurfilm..
Het is een voornemen..
Ik heb er zin in en ik gá ervoor maar niks móet en het kan in het leven altijd anders lopen.

Ik ben inmiddels al begonnen met het vastleggen, verzamelen en registreren van de eerste beelden. Ook zijn alle typische beginnersfouten al gemaakt en merk ik dat video-werk vaak een totaal andere benadering vraagt, maar het is wel héél leuk en de voorpret op en de voldoening van geslaagde beelden is éven groot.

Hoe gaat het nu verder met Pronkjewailtjes?
Nou, voorlopig op de oude voet.. zij het dat ik wat minder vaak de foto-camera ter hand neem en nog maar zo af en toe een foto- verhaaltje zal plaatsen.

Ik zou het leuk vinden om via de reactie-knoppen te vernemen wat je van het idee vind, maar voel je niet verplicht.

Daarnaast hoop ik je hier op de hoogte te houden van de voortgang van het filmproject en ik ben van plan om zo af en toe op dit blog wat videobeelden in een korte gemonteerde clip te laten zien die alvast een indruk geven van wat er uiteindelijk in de ‘eindproductie’ te zien zal kunnen zijn.

Zeg maar bij wjze van een soort ‘teaser’ of voorproefje…

Dit is er zo een…

 

 

Ruigpoot ..

Terugrijdend van Groningen zie ik hoe er zo’n beetje om de 500 meter wel een buizerd op een hek- of dampaal heeft plaats genomen. Het is duidelijk October geworden, want dat is de maand waarin duizenden Buizerds of Buizerden ( mag allebei) vanuit het Noorden komen afzakken naar onze – qua weertype – relatief zachte gebieden.
Ik heb erin de afgelopen jaren inmiddels tientallen keren succesvol op ‘geschoten’ en altijd weer geniet ik in de directe nabijheid van zo’n machtige roofvogel van zijn imposante voorkomen.

 

buizerd1

 

Buizerds zijn erg gevarieerd qua kleur en tekening. Van donkerbruin tot bijna wit en ik laat daar maar even een paar voorbeelden van zien..

 

buizerd6

 

 

Buizerdportret, November 09

 

Buizerdportret, Februari 09

 

Héél, héél soms tref je een echt bijzondere variant aan, zijn neef de Ruigpootbuizerd!

Dat is eigenlijk dé buizerd van het noorden, die daar leeft van lemmingen en woelmuizen. Een echte zeldzaamheid die bij ons van oktober tot april wordt gezien in open land.

De ruigpootbuizerd is lastig te onderscheiden van zijn familielid maar heeft lange vleugels en vliegt met soepele, trage vleugelslag. De staart heeft een witte basis en een of meer zwarte banden.
Onder de vleugels zitten grote zwarte polsvlekken en de meeste ruigpoten hebben een donker buikschild. Van dichtbij is de bevederde poot te zien, vandaar zijn naamgeving. ‘Bidden’ doen – net als torenvalken – zowel buizerds als ruigpootbuizerds. Maar de ruigpoot doet dat wel vaker en ik had ooit een groot geluk om in de Lauwersmeerpolder zo’n ‘biddend’ exemplaar aan te treffen die zich niets aantrok van dat mannetje in de auto daar onder hem!

 

album_pic

 

Tocht om de Noord ..

Een van de belangrijkste ‘Grunneger’ sportevenementen is sinds jaar en dag het Wandelfestival Tocht om de Noord. Een ontdekkingstocht door Groningen met jaarlijks nieuwe thema’s, nieuwe culturele uitingen, nieuwe dorpen, nieuwe routes, nieuwe doorsteekjes!
Dit jaar staat de tocht in het teken van de schilders van De Groninger Ploeg. Hierbij gaan de wandelaars ontdekken op welke kleurrijke manieren de schilders het Groninger landschap hebben vastgelegd om te beseffen waarom juist het Groninger landschap met zijn enorme decor aan ruimte, diversiteit, kleuren zo’n geweldige aantrekkingskracht uitoefende op de beroemde schilders van De Ploeg.
Nou ja, zoiets staat er over geschreven in de wervende brochures en als u nu denkt dat ik daaraan heb meegedaan, neen dus.

 

Maar ze kwamen vandaag wel in enorme drommen voor ons huis over het Storksterpad richting Westeremden langs lopen. Een gezellig gezicht, met af en toe bekende stappers waar we dan vrolijk naar zwaaien!

 

DCIM100GOPROGOPR2124.JPG

 

 
We staan nog net niet applaudisserend langs de weg, maar leveren toch wel een bescheiden bijdrage in de vorm van een ooit door mijn jongste dochter gemaakt – en door ‘de Ploeg’ geïnspireerd – schilderwerkje. Mét bemoedigende tekst en ‘n stichtelijk spreukje, waar uiteraard lang niet iedereen de tijd voor had of nam om het te lezen. Maar wie het wél deed, zagen we toch vaak instemmend knikken…en dat vonden we óók weer leuk!

 

DCIM100GOPROGOPR2121.JPG

Omslagblad ..

Van de week was ik al weer even in Ekenstein op zoek geweest naar vers gevallen eikels, om daarmee in het najaar weer Gaaien in de tuin te kunnen lokken en gelukkig is dit jaar ondanks de langdurige droogte een goed mastjaar geworden !
Een mastjaar is een jaar waarin bomen veel vruchten leveren. Het woord is echter een beetje in de vergetelheid geraakt. Het komt uit vroeger tijden toen varkens in de herfst het bos in werden gestuurd om zich tegoed te doen aan eikels, beukenootjes en andere boomvruchten.
Waren die in overvloed aanwezig dan was er de belofte dat de varkens goed vet ‘gemast’ zouden worden.

 

Nat blaadje op raam, (2)

 

Zo’n rustig verzamelloopje in dat héél langzaam verkleurend park, doet me ook altijd weer denken aan die spreekwoordelijke kousenvoeten waarop de herfst doorgaans naderbij komt sluipen.

Maar vandaag kwam ie gewoon ongegeneerd binnenroffelen..
Als een blad sloeg vandaag het weer om, vergezeld van bijpassende wind en regenvlagen die ons weer eens ouderwets diep in de kraag doen duiken.

Eenmaal in de droge auto gezeten, zie ik dat erop de autoruit zo’n omgeslagen blaadje is vastgeplakt dat op een of andere manier toch ook wel weer de charmante kanten van het nieuwe seizoen laat zien..

 

Nat blaadje op raam, (1)

 

Bloedmooi ..

 

Ja, dat was wel even een opvallend verschilletje de afgelopen dagen.

Terwijl het zuiden zich in zon en zomerse temperaturen mocht verheugen, werden wij daarvoor afgeschermd door een dagenlang halsstarrig boven onze hoofden aanwezige, vaalgrijze dweil waaruit de natuur ook nog  af en toe een hoeveelheid hemelwater wist te wringen..

Maar zo tegen acht uur in de avond gingen plotseling de gordijnen op een kier en kregen we nog even een goedmakertje in de vorm van een bloedrood kleurenspektakel..

Juist om die reden heb ik mijn eigen gordijnen dan nog niet gesloten, want jóngens wat is dat uitzicht vanaf dit plekje dan toch weer eens allemachtig mooi!

 

av1

 

av2

Bessenmaand …

September is bessenmaand!

 

bitterzoet2

 

Overal hangen nu de rode, blauwe of zwarte vruchten te pronken én te lonken, want ze laten zich via uitgepoepte pitjes maar wát graag verspreiden.

 

Meidoornbesjes, September 09

 

Het is ook niet toevallig dat in deze periode de vogeltrek op gang komt zodat het gevederd volkje zich vóórdat de grote tocht begint, nog even goed vet kan schransen aan deze kleurige energiebommetjes.

Voor hen die besluiten om in ons kikkerlandje te blijven, blijven er meer dan genoeg over om er de winter mee door te komen..

 

lemel7