Iets nieuws..!

Ik ben er een hele tijd mee bezig..

Met nadenken, inlezen, aanschaffen, uitproberen, verdiepen, enfin wat je allemaal nog meer gaat doen als je een idee voor een project hebt.
Misschien is het je al opgevallen maar de laatste tijd verschenen de Pronkjewailtjes wat minder frequent. Dat heeft te maken met het feit dat ik me meer en meer ben bezig gaan bezig houden met natuur-video in plaats van – fotografie.

Kijk dat zit zo..

Ik fotografeer al gauw zo’n dikke 25 jaar alles wat los en vast zit in de natuur en deel sinds tijden dat genoegen met velen via mijn weblog. Bovendien is het een heerlijke vorm van ontspanning naast werk en andere verantwoordelijkheden. Maar ik heb de hele zomer lopen broeden, wikken en wegen en uiteindelijk ben ik tot een besluit gekomen om me te gaan toeleggen op het maken van een echte natuurfilm-productie waarvan ik hoop dat die over een paar jaar tot stand is gekomen. En ik leg de lat meteen hoog, want het zal een kwalitatief goede en aantrekkelijke, semi-professionele productie moeten worden waarin de natuurgebiedjes het Hoeksmeer en Ekenstein centraal zullen staan met daarbij het tussenliggende Damsterdiep als verbindende factor.
Bekende natuurterreinen voor de vaste lezer van Pronkjewailtjes omdat ik daar vaak de inspiratie vind voor veel fijne natuurfoto’s. Het wordt naar mijn smaak niet zozeer een documentaire, maar eerder een verhaal door de seizoenen heen beleefd, waarin schoonheid van vogels, dieren, bloemen, planten, panorama’s en details hand in hand gaan en ook de dimensies van geluid en muziek een sterk toegevoegde waarde krijgen. Een film die ontroering en/of verwondering oproept.

Niet voor mij , maar voor de échte Maker!

Ik schrijf alsof het allemaal een vanzelfsprekende zaak is en dat is natuurlijk niet het geval.

Eigenlijk moet ik helemaal opnieuw beginnen met de techniek van het filmen op zich.
Me verdiepen in nieuwe opnameapparatuur en – techniek, in audio-aspecten, in video-beeldbewerkings-programma’s etc. etc.
Ooit heb ik jaren geleden al wel iets gedaan met natuurvideo, maar toen waren we nog maar net ontgroeid aan het analoge tijdperk en was de beeldkwaliteit onvergelijkbaar met de mogelijkheden die de voortschrijdende techniek door middel van moderne 4K camera’s biedt.
En ik moet eerlijk zeggen, ik was daar al weer helemaal uit gegroeid. Gelukkig is de ervaring van jarenlang fotografisch vogels en dieren benaderen en werken met beeld en licht in mijn voordeel, maar voor de rest is het echt een nieuwe start.

En..ik heb ook besloten om er de tijd voor te nemen. Geen koortsachtig of gedreven gedoe, maar er op een ontspannen wijze naar toe groeien. Da’s ook meteen de reden waarom ik er een meerjaren-project van denk te maken. Een van mijn afwegingen daarbij had te maken met de gedachte dat je van alles en nog wat kan willen plannen, maar dat het je uiteindelijk ook maar gegeven moet zijn.
Nu klinkt het gezegde ‘de mens wikt, God beschikt’ mogelijk nogal ‘old fashioned’ maar ik geloof nu eenmaal dat zaken als tijd, gezondheid en mogelijkheden zegeningen zijn die je dankbaar mag omarmen maar die je vooral niet als een vanzelfsprekendheid moet beschouwen.

Daarom, dat project, die natuurfilm..
Het is een voornemen..
Ik heb er zin in en ik gá ervoor maar niks móet en het kan in het leven altijd anders lopen.

Ik ben inmiddels al begonnen met het vastleggen, verzamelen en registreren van de eerste beelden. Ook zijn alle typische beginnersfouten al gemaakt en merk ik dat video-werk vaak een totaal andere benadering vraagt, maar het is wel héél leuk en de voorpret op en de voldoening van geslaagde beelden is éven groot.

Hoe gaat het nu verder met Pronkjewailtjes?
Nou, voorlopig op de oude voet.. zij het dat ik wat minder vaak de foto-camera ter hand neem en nog maar zo af en toe een foto- verhaaltje zal plaatsen.

Ik zou het leuk vinden om via de reactie-knoppen te vernemen wat je van het idee vind, maar voel je niet verplicht.

Daarnaast hoop ik je hier op de hoogte te houden van de voortgang van het filmproject en ik ben van plan om zo af en toe op dit blog wat videobeelden in een korte gemonteerde clip te laten zien die alvast een indruk geven van wat er uiteindelijk in de ‘eindproductie’ te zien zal kunnen zijn.

Zeg maar bij wjze van een soort ‘teaser’ of voorproefje…

Dit is er zo een…

 

 

Ruigpoot ..

Terugrijdend van Groningen zie ik hoe er zo’n beetje om de 500 meter wel een buizerd op een hek- of dampaal heeft plaats genomen. Het is duidelijk October geworden, want dat is de maand waarin duizenden Buizerds of Buizerden ( mag allebei) vanuit het Noorden komen afzakken naar onze – qua weertype – relatief zachte gebieden.
Ik heb erin de afgelopen jaren inmiddels tientallen keren succesvol op ‘geschoten’ en altijd weer geniet ik in de directe nabijheid van zo’n machtige roofvogel van zijn imposante voorkomen.

 

buizerd1

 

Buizerds zijn erg gevarieerd qua kleur en tekening. Van donkerbruin tot bijna wit en ik laat daar maar even een paar voorbeelden van zien..

 

buizerd6

 

 

Buizerdportret, November 09

 

Buizerdportret, Februari 09

 

Héél, héél soms tref je een echt bijzondere variant aan, zijn neef de Ruigpootbuizerd!

Dat is eigenlijk dé buizerd van het noorden, die daar leeft van lemmingen en woelmuizen. Een echte zeldzaamheid die bij ons van oktober tot april wordt gezien in open land.

De ruigpootbuizerd is lastig te onderscheiden van zijn familielid maar heeft lange vleugels en vliegt met soepele, trage vleugelslag. De staart heeft een witte basis en een of meer zwarte banden.
Onder de vleugels zitten grote zwarte polsvlekken en de meeste ruigpoten hebben een donker buikschild. Van dichtbij is de bevederde poot te zien, vandaar zijn naamgeving. ‘Bidden’ doen – net als torenvalken – zowel buizerds als ruigpootbuizerds. Maar de ruigpoot doet dat wel vaker en ik had ooit een groot geluk om in de Lauwersmeerpolder zo’n ‘biddend’ exemplaar aan te treffen die zich niets aantrok van dat mannetje in de auto daar onder hem!

 

album_pic

 

Tocht om de Noord ..

Een van de belangrijkste ‘Grunneger’ sportevenementen is sinds jaar en dag het Wandelfestival Tocht om de Noord. Een ontdekkingstocht door Groningen met jaarlijks nieuwe thema’s, nieuwe culturele uitingen, nieuwe dorpen, nieuwe routes, nieuwe doorsteekjes!
Dit jaar staat de tocht in het teken van de schilders van De Groninger Ploeg. Hierbij gaan de wandelaars ontdekken op welke kleurrijke manieren de schilders het Groninger landschap hebben vastgelegd om te beseffen waarom juist het Groninger landschap met zijn enorme decor aan ruimte, diversiteit, kleuren zo’n geweldige aantrekkingskracht uitoefende op de beroemde schilders van De Ploeg.
Nou ja, zoiets staat er over geschreven in de wervende brochures en als u nu denkt dat ik daaraan heb meegedaan, neen dus.

 

Maar ze kwamen vandaag wel in enorme drommen voor ons huis over het Storksterpad richting Westeremden langs lopen. Een gezellig gezicht, met af en toe bekende stappers waar we dan vrolijk naar zwaaien!

 

DCIM100GOPROGOPR2124.JPG

 

 
We staan nog net niet applaudisserend langs de weg, maar leveren toch wel een bescheiden bijdrage in de vorm van een ooit door mijn jongste dochter gemaakt – en door ‘de Ploeg’ geïnspireerd – schilderwerkje. Mét bemoedigende tekst en ‘n stichtelijk spreukje, waar uiteraard lang niet iedereen de tijd voor had of nam om het te lezen. Maar wie het wél deed, zagen we toch vaak instemmend knikken…en dat vonden we óók weer leuk!

 

DCIM100GOPROGOPR2121.JPG

Omslagblad ..

Van de week was ik al weer even in Ekenstein op zoek geweest naar vers gevallen eikels, om daarmee in het najaar weer Gaaien in de tuin te kunnen lokken en gelukkig is dit jaar ondanks de langdurige droogte een goed mastjaar geworden !
Een mastjaar is een jaar waarin bomen veel vruchten leveren. Het woord is echter een beetje in de vergetelheid geraakt. Het komt uit vroeger tijden toen varkens in de herfst het bos in werden gestuurd om zich tegoed te doen aan eikels, beukenootjes en andere boomvruchten.
Waren die in overvloed aanwezig dan was er de belofte dat de varkens goed vet ‘gemast’ zouden worden.

 

Nat blaadje op raam, (2)

 

Zo’n rustig verzamelloopje in dat héél langzaam verkleurend park, doet me ook altijd weer denken aan die spreekwoordelijke kousenvoeten waarop de herfst doorgaans naderbij komt sluipen.

Maar vandaag kwam ie gewoon ongegeneerd binnenroffelen..
Als een blad sloeg vandaag het weer om, vergezeld van bijpassende wind en regenvlagen die ons weer eens ouderwets diep in de kraag doen duiken.

Eenmaal in de droge auto gezeten, zie ik dat erop de autoruit zo’n omgeslagen blaadje is vastgeplakt dat op een of andere manier toch ook wel weer de charmante kanten van het nieuwe seizoen laat zien..

 

Nat blaadje op raam, (1)

 

Bloedmooi ..

 

Ja, dat was wel even een opvallend verschilletje de afgelopen dagen.

Terwijl het zuiden zich in zon en zomerse temperaturen mocht verheugen, werden wij daarvoor afgeschermd door een dagenlang halsstarrig boven onze hoofden aanwezige, vaalgrijze dweil waaruit de natuur ook nog  af en toe een hoeveelheid hemelwater wist te wringen..

Maar zo tegen acht uur in de avond gingen plotseling de gordijnen op een kier en kregen we nog even een goedmakertje in de vorm van een bloedrood kleurenspektakel..

Juist om die reden heb ik mijn eigen gordijnen dan nog niet gesloten, want jóngens wat is dat uitzicht vanaf dit plekje dan toch weer eens allemachtig mooi!

 

av1

 

av2

Bessenmaand …

September is bessenmaand!

 

bitterzoet2

 

Overal hangen nu de rode, blauwe of zwarte vruchten te pronken én te lonken, want ze laten zich via uitgepoepte pitjes maar wát graag verspreiden.

 

Meidoornbesjes, September 09

 

Het is ook niet toevallig dat in deze periode de vogeltrek op gang komt zodat het gevederd volkje zich vóórdat de grote tocht begint, nog even goed vet kan schransen aan deze kleurige energiebommetjes.

Voor hen die besluiten om in ons kikkerlandje te blijven, blijven er meer dan genoeg over om er de winter mee door te komen..

 

lemel7

 

 

 

Gladiolen voor violen..

Hier is even een klein eerbetoon op zijn plaats aan het Driekleurig Viooltje dat zich al vanaf mei op een af andere manier alsmaar dapper bloeiend in stand weet te houden. En dat niet in de vruchtbare aarde van een gazonnetje of tuin maar gewoon tussen de stenen van mijn terras. Ongevraagd wurmde het zich omhoog vanuit een spleet waarin menselijkerwijs geen enkele ruimte zit.

 

viool2

 

Wáár haalt zoiets nu de kracht en energie vandaan om tegen alle logica in, zich zo te handhaven en in subtiele schoonheid te manifesteren.

 

viool3

 

Terwijl alles wat groen was in de schroeiende hitte en droogte van de afgelopen zomermaanden verkommerde en wegkwijnde, bracht hij zonder ook maar de geringste verzorging te hebben genoten, steeds maar weer tientallen geel-paars-witte bloemhoofdjes te voorschijn, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.
Nou ja, het is natuurlijk ook geen nieuws dat een barst in het het graniet van de eeuwigheid veroorzaakt, maar toch ..ik wilde ’t even kwijt.

Daarom ging ik speciaal voor hem ( of haar) even op de knieën om vanaf deze plaats fotografisch hulde te brengen vanwege het stille huzarenstukje van de ‘ Viola Tricolor’ !

Roodstaartjes ..

Er is een nestje Zwarte Roodstaarten uitgekomen op een onontdekt plekje ergens in de ruigte voor of achter het huis en de inmiddels vliegvlugge jongen zwerven als pluizige haarballen op goed geluk door de tuin, op vaste hekpaaltjes plaats nemend in de hoop dat paps of mams nog een hapje komt toestoppen.
Maar dat is voorbij!

 

roodst1

 

 

roodst2

Ze zijn inmiddels ook zelf in staat om mugjes en larfjes op te pikken om te zorgen dat de voorraad proteïne snel wordt omgezet in de benodigde energie voor de grote Noord-Afrika-reis die ze straks zullen moeten ondernemen.
Je ziet het er nu nog niet aan af dat ze met die nog amper volgroeide vlerkjes over een paar weken door weer en wind die Middellandse Zee oversteken om daar de wintertijd door te brengen, maar dat staat toch echt te gebeuren. Hoewel, veel schijnen ook te blijven hangen in Zuid Europa en is de winter bij ons weer eens erg zacht, dan is er zelfs hier in december soms zo’n exemplaar op de voederplank te vinden.

Tsja, waarom zou je dan ook.

Nou ja, je hoort ‘m denken  “Práát me er nog even niet van zeg…’t is nog augustus”

 

DCIM100GOPROG0082019.JPG

Dag ‘schone’ moeder !

“Dag jongen, met je schone moeder”…

Zo presenteerde zij zich steevast met dat vaste grapje, wanneer ik de telefoon opnam en haar aan de lijn kreeg…

Eergisteren overleed Janneke’s moeder op 77 jarige leeftijd.

Zij was een van mijn trouwste ‘Pronkjewailtjes’ volgers en liep soms in haar niet geheel objectief enthousiasme meteen met de I-pad naar de buren om de foto’s daar als een getuigenis te tonen.

Ik herinner me dat het één van deze opnamen was, die haar daarvoor in verrukking bracht..

“ Kiek toch ais.. wat mooi, zó mooi..as je dát zain goan je toch apmoal geleuven?”

 

hoeksmeer3

 

hoeksmeer2

 

Ik ben er van overtuigd dat haar reikhalzend verlangen naar die andere dimensie van hemelse vrede is vervuld en dat ze nu deel uitmaakt van die onbeschrijfelijk mooie werkelijkheid waaraan wij hier met woord, pen nóch beeld uitdrukking kunnen geven…

 

Achterhoek ..

Zo!
We zijn weer terug van een tiendaagse kampeerveldtocht naar de Achterhoek, want voor langdurig tropische temperaturen hoefden we nu eens niet naar Zuid Frankrijk en wat is dát stukje Nederland ook mooi!
Ik heb deze keer echter de camera-spullen nauwelijks tevoorschijn gehaald en heb me op onze fietstochten – lui als ik ben – beperkt tot het af en toe als een cowboy uit zijn holster te voorschijn halen van mijn I-phone en daarmee maar wat in het rond geschoten.
Dat leverde dan een paar van deze ansichtkaarten op…

 

IMG_2760

 

IMG_2804

 

IMG_2815

 

IMG_2798

 

 

 

En spetteren maar ..

Ik had hier vandaag graag opnamen getoond van een door malse regenbuien herademende natuur en opgefrist en schoongespoeld groen, maar alle veelbelovende buienstroken trokken aan dit stukje Nederland onderdoor en bovenlangs. Slechts enkele druppen vielen ons ten deel en hoewel ik met lede ogen mijn dorstend gazon zie verpieteren, gaat mijn zorg en meeleven toch meer uit naar de land- en tuinbouwers alhier die vergeefs de hemel aftuurden in de hoop op oogst-strelende regen.

Ondertussen weten de vogels precies waar er nog te drinken en te baden valt in plassen en slootjes. Een paar dagen geleden maakte ik bij een bosvijvertje een aantal filmbeelden van er op los badderend vogelvolk en die heb ik in elkaar geflanst tot een one-minute-clip, zodat ik vandaag och nog wat gespetter kan laten zien op ‘Pronkjewailtjes’.

( voor de beste beeldkwaliteit; even op het HD symbooltje klikken)

Zon …

 

De zon speelt al wekenlang een soort overheersende, dubieuze hoofdrol waarbij wij dankbaar van zijn alsmaar aanwezige licht en warmte profiteren en anderzijds ook hunkerend uitzien naar zijn tijdelijke verdwijning achter dorstlessende regenwolken..

Dat laatste komt er maar niet van en het loof van het vorige week nog hier door mij zo bezongen “Eerappellaand” voor mijn huis begint dan ook ernstige vormen van uitdroging aan te nemen, terwijl mijn alsmaar geler wordend gazon al in geen tijden meer is gemaaid.

Enfin…we nemen als niet van veld en gewas levende burgers dat dan maar op de koop toe en genieten van de fraaiste zonsop- en ondergangen die dagelijks gratis ten tonele worden gevoerd..

Ik laat er hieronder even een paar voorbeelden van zien zoals ik ze deze week langs zag komen op een zeer vroege ochtend langs de Eemshavenweg richting Groningen, waarvoor ik even een paar tellen op een parkeerplaats ben blijven staan…

 

P1070184

 

 

och2

 

 

och3

 

 

En dan twee beelden van gisteravond waarbij ik op sandalen vijf minuten uit het huis ben geglipt om nét voordat die vuurrode ballon achter de horizon wegzonk even op de hurken te gaan om de langs het spoor staande Kamille-bloemetjes als silhouetten te vangen in zijn vurige gloed..

 

kaille1

 

kaille2

Het is zover ..

Het is zover!

Zoals een tijdje geleden al was aangekondigd, ben ik weer begonnen met het maken van natuurvideo-beelden.
Het is mijn bedoeling om naast foto-verhaaltjes ook zo af en toe eens een zogenaamde mini-videoclip te plaatsen, waarin ik in ongeveer één minuut een héél kort natuurverhaaltje toon.
Mooi genoeg van vorm en inhoud om u te kunnen laten genieten van schoonheid en gratie van al dat fraais en kort genoeg om in deze tijd van ‘aanklikken en wegvegen’ de aandacht er toch even bij te kunnen houden.

Enfin…kijk er maar eens naar en geniet!

O ja..voor de beste beeldkwaliteit, wel even op het HD-symbool klikken.

Benieuwd naar jullie reacties en/of suggesties…

 

 

 

Kedéng-kedéng ..

Nadat we hier in het uiterste noorden toch wel opnieuw een paar dagen tegen een hardnekkig wolkendek aan hebben gekeken, brak vandaag dan toch ook hier eindelijk de zon weer door.
En dan zomeren we maar gewoon weer verder..

Tja…de gewassen kunnen natuurlijk wel heel goed wat hemelwater gebruiken, maar schuin achter mijn huis kleurt de tarwe toch al beloftevol goudgeel en ook de daar direct naast gezaaide bieten lijken nog niet al te veel onder de aanhoudende droogte te lijden.

Ik fotografeer ze vandaag even in supergroothoek, wat wel altijd een enigszins vertekend beeld oplevert, maar wel mooi ons Grunneger landschap in al zijn weidsheid toont.

DCIM101GOPROGOPR1568.JPG

 

Achter mijn rug dendert de trein Groningen-Delfzijl voorbij en omdat ik weet dat zijn tegenpool een minuut later uit de tegenovergestelde richting komt, plaats ik het mini-cameraatje op een plek waar hij straks heel dicht langs zal razen.

Veilig een eindje verderop staand, gebruik ik mijn smartphone als afstandsbediening en wacht op het moment suprême om vervolgens tijdig af te drukken en …dan krijg je dus dit soort plaatjes.

 

 

DCIM101GOPROG0121666.JPG

Ach ja..
De techniek staat voor niet en het is natuurlijk geen échte natuurfotografie, maar ik vond het toch eens leuk om het eens te laten zien!

Veer-kracht ..

 

Omdat het gras al zo lang enige regen van betekenis ontbeert, groeit het nauwelijks en door de uitgestelde maaibeurt krijgen juist de madelieven de kans om hun omkransde hoofdjes flink hoog op te steken.
Ik wil aan het eind van de dag van dichtbij een daarop neergestreken Witje portretteren Dat lukt, maar ’t is me niet naar de zin,  maar telkens al ik voorzichtig naderbij kruip voor een betere close-up, geeft ie me het nakijken…

 

madel1

 

Eigenlijk waait het ook te hard voor een goede macro-foto.

Net als ik moedeloos de camera weer in de tas wil schuiven, zie ik hoe een anders soort witje in de vorm van een petieterig Kwikstaart- of Mezenveertje zich met de moed der wanhoop aan twee bloemstengeltjes heeft vast gegrepen en hoewel ik verwacht dat het vóórdat ik aan kan leggen wel ook wel gevlogen zal zijn, lukt het me toch om dit trillende trio met een paar klikken vast te leggen.

 

madel2

 

 

madel3

 

Net op tijd, want daarna verliest het dons zijn grip en zoeft er inderdaad vandoor, de wijde wereld in.

Het heeft kortstondig zijn diensten bewezen om een vogelbuikje te verwarmen en hier heeft het een moment als blikvangertje voor mijn oog geposeerd om daarna ongezien en vergeten te verslijten en tot stof te vergaan..  Waarheen, waarvoor?

The answer my friend, is blowing in the wind..

 

Feestje !

Hoewel ik alle vormen van natuurfotografie met plezier probeer te benutten, slaat de weegschaal bij mij toch vaak weer door richting het registreren van vogels. Het onvoorspelbare gedrag, hun levendigheid en kleuren, de spanning om ze van dichtbij trachten te benaderen en de voldoening wanneer je ze scherp in hun natuurlijke habitat hebt kunnen vastleggen…het zijn allemaal argumenten waardoor vogelfotografie tot een van mijn favoriete bezigheden kan worden gerekend.

Overigens dekt de term ‘registreren’ die in de aanhef gebruik, niet helemaal de lading, want ik schep al lang niet meer voldoening uit het louter vastleggen van een vogelsoort op een foto.
Steeds meer wordt het al of niet geslaagd zijn van een opname bepaald door de compositie, de sfeer of het specifieke gedrag dat wordt getoond.

Ik laat maar even weer twee opnamen zien van enkele gevederde vrienden, die in de afgelopen week hun medewerking aan deze bijdrage hebben verleend, waarbij met name het tegenlicht en de rol van het omlijstend groen een bepalende factor blijken.

 

haakmbs3

 

haakapp3

 

Natuurlijk is het dan wel extra leuk om naast de Grote Bonte Specht ( in dit geval een juveniele vogel met rode kruin) en de wat minder vaak geziene Appelvink ook nog eens de Zwarte Specht voor de lens te krijgen. Die laatste zit dan weer wat ‘gewoontjes’ tegen een kaal stammetje, maar die krijg je weer zo zelden te zien dat ook de pure registratie er van toch een soort van feestje voor me is!

 

haakzsp1

Mien eerrappellaand ..

De boer heeft er deze keer voor gekozen om ‘eerrappels’ te verbouwen op het land waar ik vanuit mijn woning op uit mag kijken. Vorig jaar genoot ik hier van een zee van tarwe ( ‘wait’ zeggen de Groningers) en zijn keus om er nu dan maar aardappels te poten, kon mijn goedkeuring wel wegdragen. Pas al hij daar met metershoog, uitzicht-belemmerend maïs wil komen aanzetten, zal dat op schriftelijk ingediende bezwaren mijnerzijds stuiten…

Nee dat bloeiend eerrappel-laand biedt een fijn vergezicht, hoewel er wel héél veel chemische beschermingsmiddelen nodig zijn om het allemaal een beetje gezond en colorado-kevervrij te houden.

Maar toch.., ‘ons aller Ede’ bezong de schoonheid al:

Doar liggen de baauwten en de boerderijen,
doar bluit mien eerappellaand,
doar woar het vrouger krabben en knooien was,
want alles ging nog mit haand,
doar roazen nou nijmoodse rudermesienen,
op klaai, op zoavel en zaand,
doar baauwen de boeren al generoaties laang,
op t Drentse en t Grunneger laand.

Na het avondeten knip ik er alvast even een paar plaatjes van..

 

eerap1

 

 

eeerd2

 

 

Maar pas als de zon ter kimme neigt, zo rond een uur of tien is de sfeer sereen en mooi, maar dan is ’t ook héél spannend op het WK bij Belgie-Japan en zit ik een beetje te dubben of ik wel of niet nog even naar buiten zal lopen om die eerappel-blui tegen de zonsondergang vast te leggen..
De altijd aanwezige hang naar een treffende, geslaagde buitenopname wint het ten slotte van de buis-kluistering en daar krijg ik geen spijt van, want nu word ik nog even zo’n tien minuten deelgenoot van de heerlijke avondsfeer en maak ik een paar fraaie, zondoorlichte close-ups van die piepers in bloei..

 

eerd3

 

eerdd4

 

Eenmaal weer in huis gekomen, blijk ik natuurlijk wel dat winnende doelpunt te hebben gemist maar die kijk ik wel even terug..

Als een gieter ..

Eergisteren werd ons 4e kleinkind geboren, ik zeg het hier maar even. Alles goed met ouders en kind, dank u ! Een teer en kwetsbaar ‘bewonderlingetje’, waar we weer heel dankbaar voor zijn.

Breekbaar bleken ook de eitjes en het kunstzinnig bijeen gespeekselde nestje van de huiszwaluwen aan de noordzijde van ons huis dat vorige week uit de nok is gevallen..

eitje

 

 

Jammer, want de huiszwaluwen hebben het als soort erg moeilijk in ons land. De stand van de ‘Delichon urbicum’ zou ten opzichte van de 70-er jaren hier met 80 (!) procent zijn terug gelopen en men gist slechts naar de oorzaken.

 

Schermopname (50)kopie

 

Gelukkig scheren ze hier nog met grote getale rond en aan de andere zijde van het huis, waar vorig jaar ook succesvol werd gebroed, heeft een paar van die in ‘smoking’ geklede luchtklievers het toch klaar gespeeld om hun kogelvormig klei-nest weer vast te laten bakken.

Afgelopen week-end had ik het geluk dat vlak voor ons huis op het wandelpad een kleine plas in de klei was ontstaan waarvan de randen kennelijk prima nest-bouwmateriaal bevatten voor deze sierlijke ‘zwaalfkes’, want ik zag ze daar voortdurend landen om hun bekjes vol modder te vullen.

En dan ontstaat er bij mij natuurlijk de wens om zoiets fotografisch uit te buiten en dat lukt mij ook wel aardig met de telelens, getuige onderstaande plaat..

 

zwal8

 

Maar toch, ik wilde graag een andere benadering. Een groothoek-opname met de afstandsbediening, waardoor de hele setting er anders uit komt te zien.
Vorig jaar had ik hiertoe ook al eens een mislukte poging ondernomen, waarbij ik mijn camera, klaar voor opname, op de zijkant van de laan naast een modderplasje legde en zelf op vijftien meter afstand een beetje onder in de berm ging zitten in de hoop dat de vogels hier vlak voor neer wilden strijken. Dat deden ze niet graag. Op de een of andere manier schrok die ‘zwarte doos’ hun wat af en was dat nou maar het enige…

Nee, tot drie keer toe moest ik fietsers teleurstellen die blij verrast waren afgestapt omdat er zo maar langs het pad een onbeheerd foto-toestel lag te flonkeren. Daarna volgde hun lichte schrik dat er plotsklaps iemand uit de slootswal opdook die dat dan allemaal omstandig uit probeerde te leggen, waarbij ze weliswaar begripvol knikten , maar je je hóórde hen denken….

Enfin…
Afgelopen zaterdag ondernam ik een nieuwe poging, dit keer met een mini-cameraatje ter grootte van een lucifersdoosje dat ik onopvallend stand-bye in de prut plaatste, terwijl ikzelf met de smartphone als afstandsbediening een eindje verderop, onzichtbaar in de tuin opgesteld, plaats nam..

En gelukkig, het werkte want de kleine camera werd nu door ze geaccepteerd en het duurde niet lang of ze kwamen al op het plasje aangescheerd om daar rustig hun snebjes te vullen, waarna ze bliksemsnel weer wegzwenkten om het modderpapje verderop als specie voor hun nestkommetje te verwerken.

Ondertussen knipte ik zodra zich een kans voordeed mijn plaatjes, waarbij ik regelmatig last had van uitval van het WIFI-signaal, waardoor ik vaak de verbinding op het moment-supreme verloor, maar uiteindelijk kreeg ik dan toch de beelden die ik in gedachten had.. natuurlijk ogende foto’s waarop dit specifieke zwaluwen-gedrag is vastgelegd.

 

DCIM100GOPROG0240860.JPG

 

 

 

DCIM100GOPROG0220802.JPG

 

Een leuk projectje, al zeg ik het zelf en omdat de plas al weer snel opdroogde en ik graag de zwaluwen nog een poosje wilde helpen met het aanbod van zachte, kneedbare klei besloot ik om daar op die specifieke plek af en toe wat water bij te vullen.
En opnieuw vielen mij de gefronsde wenkbrauwen ten deel van passerende fietsers en ik begrijp dat heel goed. Ik ben ook een vreemde vogels soms. Leg het maar eens uit waarom je als volwassen kerel met een gieter de laan staat water te geven..

Ik ben ook maar niet aan een nadere explicatie begonnen..

 

Berenklauw ..

Van de Berenklauw (Heracleum sphondylium) gaat een beetje een negatieve roep uit omdat de harige plantdelen bij aanraking irritatie van de huid en soms zelfs brandblaren kunnen veroorzaken. Dit speelt echter alleen maar als de zon volop schijnt, omdat UV-licht hier ook een rol in speelt.
Hij wordt dan ook massaal bestreden door de stormtroepers van Gemeente en Provincie, maar eigenlijk is het een prachtige en imposante verschijning die we nu in ruige graslanden, bermen en ruigten volop vinden. En decoratief bovendien!

Ik maak vandaag even een foto bij het Eemskanaal ter hoogte van Woltersum en dat levert met dat dorpsgezicht en de holder-de-bolder-luchten een sfeervol Hollands doorkijkje op..

 

bere1

 

Dat decoratieve, komt vooral tot uiting in de symmetrische vorm van de bloemschermen die inderdaad als enorme klauwen afsteken tegen het zwerk..

 

bere2

 

Bovendien vormen ze eindeloze voedselbronnen voor allerlei insecten die als een magneet door ze worden aangetrokken en als je eens de tijd neemt om boven op zo’n schermbloem te kijken dan zal je zien dat er altijd wel wat ‘tiekje-spul’ op rond scharrelt.

 

bere3

Filmpjes..

 

Eigenlijk ben ik van plan om in de nabije toekomst weer wat meer met natuur-video te gaan doen.  In het verleden heb ik al vaker zogenaamde mini-clips geproduceerd, waarvan ik hieronder ter illustratie een voorbeeld publiceer.

Ik besef me – als ik ze opnieuw bekijk – dat ze wat traag van opbouw zijn, maar toch wel fijn om rustig naar te kijken.

Foto’s en bijbehorende verhaaltjes zullen er ongetwijfeld blijven komen, maar ik heb toch wel zin om ook weer eens aan de slag te gaan met het maken van korte ‘1-minute’ natuurvideo-clips waarin de sfeer door toevoeging van beweging, geluiden en muziek een extra fijne dimensie krijgt…

Het is wel wat meer werk doordat er beelden verzameld en gemonteerd moet worden, maar ik heb er wel zin in !

Overigens zal het nog wel even duren voor het zover is en daarom als opwarmertje dan alvast maar dit ochtendbeeld van enkele jaren geleden ..