Dág vlinders..

Veel mensen denken dat een lekker zonnetje een belangrijke voorwaarde is voor geslaagde natuurfotografie. Maar da’s lang niet altijd het geval en zeker niet bij macro-werk. Vaak zorgt die zon namelijk voor harde schaduwen en uitgebeten wit op de foto. Nee, daarom was ik wel content toen later vanmiddag een wolkendek overschoof. Samen met het ontbreken van wind zorgde dat voor goede omstandigheden voor een paar vlinderopnamen.

Want op Ekenstein hebben ze zowat alles plat gewalst wat er te maaien valt, maar op het buitenterrein staat gelukkig nog zo’n fijn ruig stukje waarin nog volop klavers bloeien.

 

vli4nik

Daar boven foerageren hier en daar nog wat late dagvlinders, die me nog even heerlijk op hen uit laten leven..

Het Bont Zandoogje (Pararge aegeria) is wel een van de algemeen voorkomende soorten, maar met zo’n prachtig symmetrisch getekend stippelpatroon een lust voor het oog.

 

vli3nik

 

Dat laatste geldt zeker óók voor een schitterend mini-vlindertje, dat ik helaas een stuk minder vaak aantref; de Kleine Vuurvlinder (Lycaena phlaeas). Daarom ben ik opgetogen om ‘m hier tegen te komen met dat typisch fel-oranje pakje en bovenal omdat me de tijd wordt gegund hen allebei tegen een rustige achtergrond vast te leggen.

 

vli6nik

Het zijn wel de laatste generaties van dit jaar en binnenkort vallen hun perkamenten vleugels voorgoed stil, is het seizoen voorbij en zal ik weer tot het vroege voorjaar moeten wachten om weer op ‘vlinderjacht’ te kunnen.

 

Airbrush ..

 

Met snelle vegen en beheerste draaitechnieken werd in de vroege avond weer een nog niet eerder publiek gemaakt Meesterwerk tentoongesteld. Nog vóór de verf droog was spatte de expressie in een sublieme vormgeving al weer van het spreekwoordelijke doek.

Een nietige stip van eenzame vogel trekt onze aandacht.
Het lijkt zich tastend een weg te zoeken door het oog van de donkerte in een uitweg naar het altijd aanwezige Licht..

 

sky2

 

 

Pas wanneer wij terugtreden, uitzoomen en  afstand nemen door klein te worden kunnen we soms, héél soms, iets beter begrijpen hoe het eigenlijk in elkaar zit.

 

sky1

 

Maar doorgaans snappen we met al onze opgeblazen mensenkennis er maar bitter weinig van !

 

 

Op het aanrecht…

Praktisch de hele dag viel gestaag een buitengewoon drenzerig soort regen uit een hemel die voornamelijk kleurde in de zwemen loodgrijs en lichtzwart.

Maar tegen half acht piept opeens dan toch die zon vlák voor zijn heengaan er zowaar nog even heel fel door…

 

zat1

 

Ik grijp binnenshuis dan toch maar even naar mijn fototas omdat ik zie dat er zich een leuk plaatje aandient. Er worden wel weer een paar wenkbrauwen vragend opgetrokken, maar ze kennen me ondertussen goed genoeg om te weten dat ik me dáár niks van aantrek. Ik moet namelijk me wél even in bochten wringen en schrijlings zittend op het aanrecht plaats nemen om dat piepkleine spinnetje dat daar buiten tegen het raam rustig de nacht hangt af te wachten, eens mooi in het licht van die ondergaande zon te portretteren..

 

zat2

 

Bínnen …

Tegen drieën wordt het eindelijk wat droger en komt zelfs de zon af en toe schuchter voor de dag. Ook ik loop maar eens even naar buiten waar ik behoedzaam de lucht in tuur.

Natuurlijk hebben we, wanneer we weer horen van het verwoestend werk van orkanen en tornado’s hier niets te klagen wat het weer betreft, maar toch wordt er al weer druk gemopperd.
En ’t is waar , het valt de laatste dagen met bákken uit de lucht en het is ook wel een abrupte overgang naar dat herfstachtige weertype waarmee we in ons kikkerland zo vertrouwd zijn.

 

zat1 - kopie

 

De foto hierboven lijkt te misschien zijn genomen boven een bevallig spiegelend meer, maar in werkelijkheid is ’t een groothoekopname van een flinke plas op het fietspad achter het huis.

In de bermen bloeit nu heel weinig meer, slechts hier en daar is nog een kleurige klaver of een verdwaalde paardenbloem te zien.

 

zat3

 

Ik ga nog even op de hurken voor zo’n geel nakomertje dat door een late-zomer-zoemer zorgvuldig op de laatste restjes nectar wordt nagekeken.

 

zat4 - kopie (2)

 

Maar dan moet ik nog opschieten ook, want de lucht trekt razendsnel en dreigend dicht en nét als ik de huisdeur achter me heb dicht getrokken slaat de zoveelste hoosbui met harde tokkels ongenadig op het pannendak.

“Zo die is weer binnen”, hoor ik mijzelf hardop mompelen, maar of dat nou op die foto sloeg of op mijzelf, weet ik eigenlijk niet meer..

 

Septemberochtend..

Om kwart over zes kraait een van de hier links en rechts wonende hanen mij wakker en meestal draai ik me dan nog eens om en ben even rap weer vertrokken omdat ik hanengekraai tot een van de meest vanzelfsprekende plattelands-buitengeluiden reken, net zo natuurlijk als vogelgefluit en windgeruis. Maar nu zie ik aan een smalle streep door het raam vallend licht dat het buiten helder is en lekker fris en windstil moet het óók zijn want in de late avond tekende zich al condens af op de tuintafel.

Dat zijn altijd prima condities voor heerlijke vroege-ochtend-opnamen en nadat ik rap in de kleren ben geschoten ben ik binnen een paar minuten de sloot over en stap nog ongewassen het grote Buiten binnen dat ons hier zo heerlijk omringt.

Bleekrood, bijna aarzelend zo het lijkt verschijnt de zon boven de donkere silhouetten van bomen, torens en oude kerken..

 

och2

 

Doorweekt is het gras van ochtenddauw en aan het eind van elke stengel, elk grasje, ieder rietje zijn parels gesmeed, oplosbaar, breekbaar…zó vervlogen.
Bij de minste trilling of geringste aanraking vallen ze geruisloos neer en daarom kom ik op mijn tenen dichtbij aangeslopen om ze eens fijn groot af te laten tekenen tegen zo’n zonsopkomst.

 

och1

In dat door nevelslierten versluierde landschap is het eigenlijk opvallend stil, vergeleken met twee maanden geleden, toen de lucht nog vol was van vinkenslag, winterkoning- geschetter en graspieper-trillers.

Nu is de sfeer meer melancholisch, wat nog eens extra wordt benadrukt door het in de verte weemoedige geroep van een vlucht traag voorbij wiekende wulpen.

Om dat prachtige, gouden ochtendlicht te kunnen vangen dat zich spiegelt in het donkere water boven het Maar moet ik een eindje richting Westeremden lopen waar het riviertje een bocht neemt.
Tot mijn vreugde drijven er een paar meerkoeten, die in zo’n sfeerplaat die je dan in gedachten hebt precies de goede beeldcomponenten kunnen vormen.
Maar dan moeten ze voor dé compositie wel naar de goede plek zwemmen en hoe ik ze ook met driftig handgebaar en stemgeluid daar naar toe probeer te dirigeren, ze peddelen geschrokken de verkeerde kant op, wég van die vreemd zwaaiende man. Luisteren? Ho maar.

Wacht! Er komt toch nog één eigenwijsje dat nét even snel naar de andere kant van het riet wil… Yes…klik-klik-klik…

 

och3

 

Op de terugweg heb ik dat heerlijke, lage tegenlicht dat er voor zorgt dat alles spikkelt en glimmert in de bermen dat het een lust is en mijn ogen speuren dan ook onophoudelijk naar mini-bling-bling en tijdelijk verzilverde bijou’s die er nét even uitspringen..

och5

 

och4

 

Ach…bij het weergeven van de foto’s proef ik meteen weer de beperking van dat platte, één-dimensionale beeld.

Je mist bij het zien er van, de zachte en metalige koet-geluidjes, de teer langs je wang strijkende wind, de geur van natte graslanden..

En hoewel ook dát zijn beperking kent, denk ik er toch serieus over na om binnenkort weer eens met video aan de slag te gaan. Ik hou u op de hoogte!

Flyers ..

 

 

Vandaag maak ik nog even dankbaar gebruik van buurman’s bijna uitgebloeide vlinderstruik, waar Koolwitjes en Kleine Vossen rond dwarrelen of het een lust is.
Ik ben al een tijdje bezig met het proberen vast te leggen van vliegende insecten en dat lukt steeds beter. Ook deze dartele schoonheid biedt me een leuke kans om de korte oversteek van bloem naar bloem te fotograferen.

 

koolw2

 

Tijdens de vakantie heb ik me ook toegelegd op zulke vluchtopnamen en hier zijn een paar toonbare flyer-platen die ik tussen de vele tientallen mislukte foto’s kon wegplukken en die hier wel een plekje verdienen.

 

fr5

 

 

fr8

 

fr1rr

 

 

Omslag ..

De weersomslag die al een tijdje onbarmhartig werd aangekondigd krijgt hier vanavond zijn beslag. Terwijl een onverwachte, maar felle bui mijn plannen om het gras er nog even droog af te krijgen jennerig doorkruist is de lucht al betrokken geraakt.
Nadat de eerste dikke druppels zijn gevallen is de atmosfeer opeens doordrenkt met die typische, onmiskenbare geur van pas nat geworden aarde en asfalt.
Het is maar een kleine voorbode van wat nog komen gaat en er zit iets melancholisch in die mengeling van verwaterende avondkleuren en de nog wat klam aanvoelende sfeer van zo’n laatste zomerse avond..

Dat wordt even later nog versterkt als snel opkomende wolkenpartijen de hoofdrol komen opeisen en de nu snel boven de kim wegzakkende zon van het toneel verdwijnt.

 

lucht2

 

lucht1

Volgens de Paulusma’s is het scenario voorlopig herschreven en stevenen we op naar een periode vol nattigheid en wisselvallig weer.

Maar dit hebben we binnen !

For you eyes only…

Op plek van het gevallen zwaluwnest waarover ik op 29 juni jl. onder de titel ‘Klein Leed’ heb verteld, bleek twee weken later opnieuw een poging te zijn ondernomen door een paartje Huiszwaluwen dat er deze keer kennelijk meer speeksel in heeft verwerkt want het bleef nu goed plakken.

Dat resulteerde weer in een kwetternest vol jongen die deze dagen op uitvliegen staan. Elke dag steekt er zo’n bolrond kopje, schril tsjilpend, uit het vlieggat. Prachtig!

zwalproj3

 

 

zwalproj2

Omdat ze in de nok van het balkon broeden – en dus relatief goed bereikbaar – is dit best een vrij unieke situatie die ik graag fotografisch wilde uitbuiten.
Het leek me namelijk leuk om opnamen van de aanvliegende ouders te maken, vanuit het perspectief van de jonge vogels.

Daarvoor moest ik wel wat toeren uithalen, want het nest zit op ongeveer 7 meter hoogte boven het balkon. Om daar bij te kunnen met de camera, heb ik deze met ducktape op het statief aan een houten paal bevestigd en deze stellage stapje voor stapje steeds dichter bij het nestje gebracht, zodanig dat de voerende vogels er langzaam aan konden wennen.

 

zwalproj1

Tsja, ik vind zoiets leuk om te doen en neem op de koop toe dat mensen die me zo op het balkon bezig zien ernstig aan mijn verstandelijke vermogens twijfelen ..

Als alles is ingeregeld ,neem ik beneden de afstandsbediening in de hand en dán is ’t wachten en anticiperen op die razendsnel in en uit zoevende vogels. Er mislukken talloze en nog eens talloze opnamen , maar op den duur zijn er toch wel een paar bij zoals ik ze zelf voor ogen had.

En zoals de zwaluwjongen ze ook letterlijk voor hun kraalogen hadden…

 

zwal7

 

zwal8

 

zwalRR5

 

zwal9

Zo !

Zo !
We zijn weer terug in Hollandse dreven na drie heerlijke voornamelijk zonovergoten vakantieweken in het Zuid-Franse land waarbij we deze keer naast de benenwagen óók de fietsen mee hadden gebracht en dat was best nog flink heuvels op en af buffelen, ook al zochten we vooral de fietsroutes op die als ‘facile’ stonden aangeschreven.
We trokken met ons tentje achtereenvolgens door de Morvan ( Bourgondië), de Drôme en de Haute Provence en uiteraard liet ik weer een onafzienbaar spoor van fotografische herinneringen achter waarvan ik de prive-foto’s bewaar voor het persoonlijk archief en hier een selectie van natuuropnamen laat zien die ik graag met de lezers van ‘Pronkjewailjes’ wil delen.
Het is een verzameling platen van landschappen, doorkijkjes en min of meer bijzondere soorten dieren,vlinders en vogels ( waarbij ik eindelijk opnamen van de Scharrelaar (Coracias garrulus) heb kunnen maken).
Ik toon ze hieronder zonder verder begeleidend commentaar en laat de beelden verder maar spreken ..

fr16

 

fr4

 

 

 

fr9

 

fr2

 

fr24

 

fr15

 

fr25

 

fr13

 

fr23

 

fr22

 

fr18

 

 

fr26

 

fr27

 

 

fr29

 

fr32

 

 

fr30

 

 

fr31

 

fr35

 

 

 

 

fr36

 

fr37

 

fr38

 

fr34

O ja.. bij thuiskomst wachtte ons een onaangename verrassing omdat de pruimenboom tijdens onze aanwezigheid onverwacht ongeveer 80 kilo aan rottend ooft in de heerlijk heldere vijver heeft laten vallen en deze heeft omgetoverd in een stinkende poel waarin een flink aantal vissen het niet heeft overleefd.

Ik heb nog vakantie, maar er is al weer werk aan de winkel !

 

vijv1

Tijdje weg ..

Natuurlijk waardeer ik de schoonheid van gevallen regendruppels die zich in herhalende patronen op het leerachtige blad en de zalmkleurige kelk van de inmiddels ontloken waterlelies in de vijver hebben gevormd, maar toch..

 

vivr2

vivr3

 

We verlangen naar warmte en stabiel zomerweer en dat valt ons nog steeds niet ten deel in ons kikkerlandje, maar wat niet is zal vast nog komen.
Wijzelf nemen er alvast een voorschot op en zakken vandaag af naar la Douce France, wat inhoudt dat het wel weer een tijdje zal duren voordat er weer een nieuw ‘Pronkjewailtje’ verschijnt.
Ik hoop weer terug te keren met een nieuwe schat aan herinneringen en natuurbeelden.
Tot dan!

Krijn

Aanvlieg-looping..

De permissie die ik aan de in de nok van ons huis broedende huiszwaluwen heb verstrekt, heeft als keerzijde dat het toch wel aardig wat op de grond gedeponeerde vogelpoep oplevert. Daar staat natuurlijk het gezellig kwetterend aan en afvliegen tegenover wanneer de ouders om beurten de jongen voeren.

Ze zijn inmiddels bijna tegen uitvliegen aan en steken hun aandoenlijk kopje alvast uit het vlieggat om er op tijd bij te zijn wanneer het eten wordt opgediend..

zwal6

 

Op zich is het niet moeilijk om een aardig plaatje te maken van de voedseloverdracht..

 

zwal5

 

maar het is echt een hele toer om die razendsnelle vogels ook nog eens in vliegende vaart te fotograferen wanneer ze hun aanvlieg-looping maken.
Maar na ettelijke mislukte pogingen, komen er toch twee door mijn persoonlijke ballotage..

 

zwal3

 

huisz2

Een dienstweigeraar …

Na het avondeten zie ik de kans schoon om het gras er nog even af te halen, en start ik het grommende monster weer om dat rijk met klaver en madelieven bezaaide gazon van mij te kortwieken.

Met diep respect zie ik daags na zo’n maai-partij hoe juist die onuitroeibare madeliefjes na hun onthoofding gewoon doorgaan met het opnieuw en onbevangen opsteken van hun fraaie bloemen -kransjes. Ze horen eigenlijk niet in een goed onderhouden grastapijt, maar ik vind die feestelijk spikkelende bloeiertjes best attractief staan, ook al lijkt het meer op een bloemetjeswei dan op een strak model-gazon.

Speciaal voor hen, zeg maar als ode aan de dappere, zelfs in de winter bloeiende Madelief, zet ik de machine halverwege de maaibeurt even uit en ga ik vóór ik ze allemáál executeer even voor de laatste der Mohikanen op de knieën om er een paar op hun allermooist te portretteren.
Ik hoor ’t me zelf hardop tegen hen zeggen;.. ‘straks ráts ik jullie er gewoon af hoor, maar eerst…’

Daar ben ik dan wel even een dik kwartier mee zoet en als de platen naar mijn zin zijn en ik dan wat strammig overeind kom om het vonnis daadwerkelijk uit te voeren, weigert de motor opeens halsstarrig dienst. Hoe ik ook trek, choke, benzine-check, zinloos in zijn ingewanden staar en er voor de zekerheid als gebruikelijk nog maar eens zachtjes tegen aan schop.. Hij start niet meer!

madel1

 

En zo wordt in een smal strookje wat hoog opgeschoten gras een aantal vege lijfjes gered, zo het lijkt door een haperende beulsmachine vol gewetensbezwaren..

Nou ja, morgen of óvermorgen maak ik het karwei wel af en gelukkig hebben we dan de foto’s nog..

 

madel2

 

madel3

Boerenzwaalfkes…

 

Vandaag een soort vervolg op de vorige aflevering van Pronkjewailtjes over de alom aanwezige hangjongeren onder de vogels..

 

Ik trof naast een  landweggetje bij Garreweer namelijk enkele jonge, vliegvlugge boerenzwaalfkes aan die zoals te doen gebruikelijk, steevast op een stukje draad of hekpaal neerstrijken om op die plek een muggenhapje van paps of mams te krijgen toegestopt. Da’s altijd weer een spectaculair gezicht omdat de voedseloverdracht in volle vlucht wordt uitgevoerd.

 

Ik had deze keer de pech dat er zich storende grashalmen tussen mij en de vogels bevonden waardoor de opnames door een vage waas werden vertroebeld. Niet echt naar mijn zin dus…

zwal1

 

 

Om die reden plaats ik hieronder twee eerder genomen foto’s van een vergelijkbare situatie waarop  de intieme details van zo’n bijzonder moment van het uitwisselen van insecten-snacks veel beter uitkomen..

 

Boerenzwaluwen, Juni 2

 

Boerenzwaluwen, Juni

Pubers..

 

Als je in deze tijd goed om je heen kijkt zie je hoe er her en der, pas uitgevlogen zangvogeljongen zijn te bewonderen. Wat onzeker van gedrag en onbeholpen in houding .
Bijna op eigen benen – “ láát me nou toch, pa” – maar wel nog continu voedsel vragend van hun ouders, vooral ook herkenbaar aan hun nog onbebaarde en grote naar beneden gerichte mondhoekjes waardoor ze me vaak aan pruilende tieners doen denken

Kenmerken van aandoenlijke pubers waarvan ik een paar in eigen tuin of daarbuiten aantrof..

U ziet achtereenvolgens de adolescente vorm van een Zwarte Roodstaart, Roodborst en Boerenzwaluw..

 

roodsat

 

 

roodbjong1

 

 

zwaluw

Nog even ..

Zo… de vijver is vorige week afgewerkt met een heuse vlonderrand..

Volgens mijn kinderen ziet ie er deze keer niet eens echt ‘Krijnig’ uit..

Ik weet precies wat ze bedoelen.  Minder  ‘krakkemikkig en tierelantijnerig’.  Mijn vrouw, vind het geheel zelfs lichtelijk  ‘Renger Woltjer’- achtig, doelend op het vlijtwerk van mijn lieve schoonvader die in zijn leven een vakkundig spoor naliet van smetteloze,  zuiver haaks en waterpas liggende, recht-toe-recht-aan werkjes en perkjes.

Nou ja, zeg…

Als ze nog éven doorpraten, ga ik tuinkabouters plaatsen!

vivr1

Inmiddels zijn ook de vissen met enig ceremonieel te water gelaten, zodat het fijne kijkspel kan beginnen..

 

vivr2

 

Het hóórspel, waar ik ook naar uitzie (wat trouwens een wat vreemde uitdrukking is in dit verband) zal nog wel even op zich laten wachten want de groene kikkers hebben voorlopig de weg naar dit onderkomen nog niet weten te vinden.

Maar ‘t is slechts een kwestie van tijd voordat het weer zover is dat ik ze voorzichtig buikschuivend tot op een paar decimeter kan benaderen…

 

Groene Kikker

Klein leed..

Ach..vergeleken met het wereldleed stelt ’t allemaal niks voor natuurlijk maar toch..het is zó sneu!

Vannacht schrokken wij alle twee op vanwege een doffe , zachte klap die we op geen enkele manier konden plaatsen. We waren ook té diep in Morpheus armen om er echt acht op te slaan..
“Er valt iets” mummelden we slaapdronken tegen elkaar en omdat ik dan de allerlaatste ben die er uit zal springen om op speurtocht te gaan, dommelden we daarna ook al snel weer in.

De volgende dag toont Janneke mij de trieste aanblik van de restanten van het op het balkon met een bons te pletter gevallen Huiszwaluwnestje dat kennelijk niet kleefkrachtig genoeg is geweest..

zwal4

 

Verdwaasd komen de nu niet meer aanstaande ouders nog af en toe even langs de rampplek vliegen, alsof ze ’t zelf ook niet kunnen geloven..

 

zwal3

 

Gelukkig is er aan de voorzijde onder de overkapping ook een nestkom geplaatst waarin druk wordt gebroed en van de week heeft een ánder zwaluwpaar daar weer met kunst- en vliegwerk nóg een appartement onder aan vast weten te bakken..

 

zwal2

 

Als dat maar goed gaat..

Afweging …

 

Hoewel ik aanvankelijk anders had besloten heb ik me toch weer gestort op de aanleg van een tuinvijver. Een stuk minder groot en bewerkelijk dan de vorige, dát wel.
Het is de aanblik van zo’n spiegelend extra bijzonder waterlandschapje met altijd weer verrassende natuurlijke zwemmende en zwevende bewoners en bezoekers die me over heeft gehaald er toch weer aan te beginnen.

 

vijv2

 

Het graafwerk heb ik uitbesteed, maar de aanleg heb ik zelf ter hand genomen en – hoewel dat na mijn doe-het-zelf-activiteiten doorgaans maar zelden het geval is, ben ik nu best een beetje trots op ’t resultaat.

 

vijv1

 

De voorkant wacht nog op een nette afwerking zoals u ziet, maar inmiddels hebben uit sloot en winkel gehaalde zuurstofplanten voor een glashelder onderkomen en een aantrekkelijk biotoop voor de vissen gezorgd. Over een paar dagen is het zover , dan wordt ie bevolkt met zo’n fijn schooltje van die flitsende kleine goudwindes!

Die worden straks – zoals beloofd- door Mats samen met opa -hoogstpersoonlijk uit de visjeswinkel gehaald.

Tsja..en dan is ’t natuurlijk een kwestie van tijd dat deze jongen óók ooit eens bij míjn visjeswinkel  komt kijken..

 

reig2

 

Nou ja, hoe we dan de lastige afweging maken tussen een close-up-opname van een in een snavel verdwijnende goudvis en het behoud van mijn levende, duurbetaalde vijverhave zien we dan wel weer..

Clap for the roses..

Ergens tussen Westeremden en Stedum weet ik een berm waarin klaprozen welig tieren, tenminste anderhalve week geleden. Het ontbrak me tot nu toe aan tijd om deze heerlijke bloeiers fotografisch uit te buiten en ook vandaag komt het er overdag niet van. Maar de avonden zijn superlang, de zon staat zeker tot kwart voor tien nog laag aan de kim en ik ga er dan toch nog even op uit, want juist in het late avondlicht zijn ze héél fotogeniek.
Gelukkig zijn ze nog niet helemaal uitgebloeid en de uitblijvende regen is ook een meewerkende factor waardoor ze er nog fleurig bij staan.

 

klap2

 
Zéker als er ook nog eens Kamille in de buur t groeit is altijd wel een mooie recht-toe-recht-aan-compositie in rood en wit te maken..

 

klap1

 

 

Maar het allerleukst vind ik het stoeien met tegenlichtreflecties en silhouetten.

 

De zachtbehaarde klaproosbloem en de filigraan gevormde grasjes zijn daarvoor weer eens dankbare motieven…

 

klap3

Tuwiéét..Tuwiéét..

Weer wilde ik na het avondeten een nuttige bijdrage in de tuin verrichten en wéér werd ik prettig gestoord…
Ditmaal door de geagiteerde roepjes van een paartje schitterende tuinvogels, waarvan vooral het mannetje een juweel is zo mooi!

Ongetwijfeld hebben ze gezinsuitbreidingsplannen want ze reageren allebei heel gepikeerd op mijn aanwezigheid door met hoge, ijle fluitjes op buurman’s hek plaats te nemen en daarop middels heftige wip- en knikbewegingen duidelijk te maken dat ze me graag zien ophoepelen.

roodst5

 

roodst3

 

Want dáár in die kamperfoeliestruik, waar ik nu eenmaal óók even bij in de buurt moet zijn, dáár ergens liggen vermoedelijk hun helder blauwe eitjes.

Het zijn Gekraagde Roodstaarten, die ik in Garrelsweer nooit in de tuin heb gezien. Wel de donkere variant, de Zwarte Roodstaart maar vooral die fel witte oogstreep en oranje-rode borst van het gekraagde mannetje onderscheidt hem daar in het bijzonder van.

Tuwiéét.. Tuwiéét…

 

roodst1

“Ik gá al” riep ik, waarbij ze me merkbaar opgelucht zagen vertrekken.

Maar dat was uiteraard om via een schijnbeweging de camera uit huis te halen, want ik kon het niet laten om ze daarna nog éven voor ‘Pronkjewailtjes’ in het zonnetje te zetten.

Make my day..

Vandaag wordt er keihard in en aan de tuin gewerkt, waarbij naast het (laten) aanleggen van een nieuw terras, ook nog eens het gras wordt gemaaid en onkruid gewied en die laatste dingen doe ik dan uiteraard weer zelf.

Tussen die bedrijvigheid door mag ik graag met een schuin oog kijken of er zich ‘en passant’ een foto-kans voordoet. Dat lijkt volgens mijn vrouw dan verdacht veel op uitrusten, maar geloof me dat kost ook best nog inspanning…

In dit geval betreft ’t het voorzichtig besluipen van een fraaie sluipwesp, en dan nét afdrukken een fractie van een seconde vóór dat ie het luchtruim kiest..

 

wesp1

Pfoe…daar ben ik dan even zo geconcentreerd mee bezig dat ik er zelfs opnieuw een beetje ben van gaan zweten !

Je moet het met het maaien van gras ook weer niet al te gek maken vind ik en hier en daar ook wat ruige hoekjes in de tuin, laten voor wat ze zijn.  Overigens is dat ook weer een verdachte theorie die voort zou komen uit mijn van nature wat luie inborst. Maar nu wordt deze overtuiging gelukkig onderstreept door een rustend Bont Zandoogje dat op zo’n lange gespaarde grashalm is gaan zitten om de de nacht af te wachten..

Make my day!

zandoog2

 

 

zandoog1