'Krijnsels'

Vorige week zondag kwamen wij terug van onze jaarlijkse ‘grote vakantietrip’ die dit keer maar liefst zeven weken in beslag nam en waarbij we zowel Frankrijk, Spanje en Portugal hebben aangedaan.

‘Toe maar weer’ hoor ik je denken! Bedankt voor de aanmoediging! We hopen inderdaad zoiets nog vaak en in gezondheid te mogen doen want het zijn telkens weer unieke, prachtige kralen die we aan een lang snoer van kostelijke herinneringen mogen rijgen. Niemand weet waar of wanneer de ketting stopt, niets is vanzelfsprekend, maar we zijn dankbaar voor ieder nieuw pareltje op dat breekbare snoer en dit was me er weer eentje!

Hieronder wordt de door ons afgelegde route visueel weergegeven en uiteindelijk blijken we maar liefst negen campings, twee hotels en één Air B&B te hebben bezocht waarbij we onze doelen voor een groot deel naar het te verwachten weerbeeld hebben aangepast.

Het was begin mei nogal wisselvallig en regenachtig aan de Spaanse noordkust waar ik aanvankelijk mijn pijlen op had gericht. Dat was ook een belangrijke reden om Parijs voor twee dagen met een bezoek te vereren. We kwamen op de route toch langs die formidabele wereldstad en hebben de gelegenheid benut om – dankzij een zeer efficiënte metro – vrijwel alle iconische high-light’s  (Eifeltoren, Sacrecoeur, Notre Dame, Montmartre, Arc de Triomphe en de Champs-Elysées ) in alle rust te bezoeken. Okay, het weertype bleek er een van het druilerige soort te zijn, maar dat melancholieke sfeertje heeft in de ‘Ville d’ Amou’r toch ook wel iets!    De foto’s laat ik maar achterwege. Wat voegen ze toe aan de miljoenen die er door  duizenden die die dag al zijn gemaakt?

Van datgene wat ik wel de moeite waard vind om te tonen, focus ik  – net als vorig jaar- in dit eerste deel van mijn vakantieblog voornamelijk op de heerlijke en sterk wisselende landschappen waaraan we ons vergaapten, terwijl ik in een volgend blog vooral de gefotografeerde fauna de revue zal laten passeren.

Ik maak maar even een kort fotoverslag in chronologische volgorde van de streken en plaatsen die we hebben bezocht, waarbij we – als gezegd – ons veelal door de weersverwachting op middellange termijn lieten inspireren want bij het reizen en trekken met een tent in mei en juni zijn voldoende zonuren en prettige temperatuur belangrijke indicatoren.

Dat was ook de aanleiding om vanaf het Franse campinkje in het uiterste zuidwestelijke puntje, waar we een paar fijne dagen doorbrachten op een vrijwel lege camping in Hermes, Les Landes

meteen maar een diepe doorsteek te maken richting het Spaanse binnenland, want alleen daar bleek het weertype op die dagen stabiel en zonnig en wel aan de noordzijde van de Extramedura in Sierra de Gata. Ook daar een heerlijk rustige camping omringd door olijfboomgaarden en pijnboombossen in een prachtig natuurgebied waar het opvallend kleurrijk bleek door de volop bloeiende vegetatie.

Heerlijk is het dan om kilometers te wandelen in zo’n fraaie en zonovergoten omgeving waar kleine, charmante dorpjes het landschap stofferen.

Na een weekje braken we ook daarop en zakten verder af in zuidwestelijke richting waardoor we in Midden Portugal belandden op een kleinschalige camping in Ferreira do Zêzere in een op zich ook prachtige omgeving maar juist dit gebied werd eind januari van dit jaar door de verwoestende storm Kristin getroffen waardoor het landschap er nu op veel plekken nog steeds zeer geruïneerd uitzag.

Ondanks dat was er nog veel te zien waar volop van viel te genieten..

Op een dik uur afstand met de trein was ook Lissabon goed bereikbaar, waarbij we met de befaamde ‘tramlijn 28’ een avontuurlijk ritje maakten door de nauwe straten van deze prachtige oude stad en het plaatselijk hoog gelegen kasteel met fraai uitzicht bezochten.

Hierna brachten we een paar dagen door op een liefelijke camping in Noord Portugal in het piepklein dorpje Ribas in de mooie Minho-regio tussen de sinaasappel en olijfbomen met een prachtig uitzicht op de vallei. Die sinaasappels groeiden ons letterlijk boven het hoofd op deze prachtige kampeerplek en dan sta je zomaar – verser dan vers –  je eigen jus d’orange voor het ontbijt uit te persen..

Ook hier was wandelen een van onze hoofdactiviteiten ( fietsen was hier voor ons ook niet te doen trouwens) waarbij de schitterende Portugese natuur zich – juist in voorjaarskleed – van haar fraaiste zijde liet bewonderen..

Omdat we toch ook graag de fraaie westkust van Spanje wilden aanschouwen togen we enkele dagen later noordwaarts naar de Rias Baixas, ook wel het Spaans fjordengebied genoemd. De Rias Baixas ligt bezaaid met eilandjes en is omgeven door met pijnbomen bedekte heuvels. Wij ontdekten een mooi schiereiland, Ria de Arousa,  waar we een dag of vijf zijn neergestreken en dat ook goed befietsbaar was voor mensen die het van louter beenkracht moeten hebben.

Niet ver daar vandaan ligt hét pelgrimsoord van Europa; Santiago de Compostella waar we ook een fijne dag hebben doorgebracht.

Op een plekje, een paar uurtjes oostwaarts verderop, waar we vervolgens een paar dagen kampeerden, ligt eveneens een prachtig gebied rond het stadje Penafiêl (bekend vanwege een indrukwekkend, hoog boven de stad uit torenend kasteel) in de Spaanse provincie Valladolid in de regio Castilië en León, meer prairie-achtig met kolossale rotsformaties afgewisseld door een sterk glooiend landschap vol rode papavervelden die daar een fijne, kleurrijke touch aan gaven.  

Het weer aan de noordkust blééf maar onstabiel waardoor we besloten de lijn van het binnenland weer op te zoeken en wát voor een binnenland. We keken een dag rond in een van de meest spectaculaire landschappen die Spanje kent. De Bardenas Reales! Het is een semi-woestijnachtig landschap dat bestaat uit ravijnen, hoogvlakten en steile rotsen in bizarre vormen. Een kaal en onherbergzaam gebied, waarin de rivierbeddingen het grootste deel van het jaar droog staan en waar vegetatie uiterst schaars is. Bovendien hebben water en wind er in de loop van de tijd bizarre vormen uitgeslepen in de klei-, kalk- en zandsteengrond waardoor er een bijna maanachtig landschap is ontstaan. We keken onze ogen uit in deze mini Nevada, een soort ‘Death Valley’.

Daarna bezochten we een gebied dat aan de voet van de Spaanse Pyreneeën ligt, waar we op een kleine natuurcamping in Murilo de Gallego een klein weekje verbleven in een prachtig gebied met fenomenale rotsformaties en daaraan vastgeklemde bergdorpjes die het begin van het hooggebergte markeren. Hier stroomde ook zo’n bruisende bergrivier langs de camping waar we de opgewonden kreten van de rafters konden horen die precies hier met flinke waterturbulentie te maken kregen.

Heel langzaam werd het dan toch tijd om de koers wat meer naar het noorden te verleggen met het oog op de uiteindelijke terugreis. Omdat feitelijk nu overal de temperaturen echt hoog begonnen op te lopen verkozen we een kleine camping ( El Pont de Suert) midden in de Spaanse Pyreneeën , waar we wandelingen op het oog hadden in erg hoog gelegen gebieden waar het kwik dan op een wat aangenamer niveau ligt. Het betrof in dit geval het enige Spaanse nationale park, liggend in de regio Catalonië; Nationaal Park Aigüestortes.

We kwamen niet bedrogen uit! Ménsen wat hebben we genoten van de fantastische wandelroutes vol duizelingwekkende panorama’s, bergweiden, watervallen,  bergmeren en gletsjervalleien.

We hadden nog een paar dagen kamperen op het oog, ergens in midden Frankrijk op de route richting huis en omdat het nu werkelijk overal tropisch werd, besloten wij het eventjes rustig aan te doen wat activiteiten betreft en kwamen aan de oever van de rivier de Dordogne te staan op een fijne camping in de Charente waar we nog wat na-luierden met onze voetjes in het liefelijk stromend en verkoelende water. De Charente  was voor ons echt een verrassing! Deze regio is een verborgen pareltje in het mid-westen van Frankrijk dat nog relatief onontdekt is door het massatoerisme. Met haar glooiende landschappen, charmante dorpjes en kasteeltjes heeft dit gebied ons hart gestolen en daar zouden we dus best nog eens een keertje willen terugkeren en dan vooral om te fietsen.

Dit was ook meteen onze laatste bestemming en in tegenstelling tot al die keren dat we uit het diepe zuiden terug keerden en hier meteen de trui en lange broek konden aantrekken dompelden we ons ditmaal óók in ons Kikkerlandje langdurig onder in zeer tropische temperaturen.

Dankbaar zien we terug op zeven fantastische weken !

Was het dan allemaal zonder wanklank? Nooit eens pech? Ging er dan niks mis? Zeker wel! Volledigheidshalve vermeld ik even de scheur van zo’n anderhalve meter die tijdens het opzetten in onze tent ontstond, waardoor we bij een Decathlon op anderhalf uur afstand rijden een nieuwe moesten halen. En wat dacht u van de Portugese ‘boete’ van 113 euro voor het per abuis langdurig rijden op een tolweg met een door ons over het hoofd gezien elektronisch tolpoortje? Een klein aanrijdinkje op een rotonde met héél lichte lakschade voor beide partijen en nachtelijke rukwinden die vanuit de vallei kwamen om ons in onregelmatige  vlagen uit de slaap te houden en urenlang op ons tentje te beuken.

Nee, net als voorgaande jaren kenden we ook dit keer wel af en toe een vorm van pech of klein ongemak, maar het moge duidelijk zijn dat de boventoon ook nu weer de basis vormde voor ontelbare, erg mooie en dierbare herinneringen.