'Krijnsels'

Ligt het aan het stijgen der jaren? Aan de enigszins afnemende energie in vergelijking met tijden her? Is het dat ‘been there, done that’- gevoel dat je soms kan overkomen wanneer je de zoveelste foeragerende grutto of uit volle borst zingende vink fotografisch vastlegt? Ik weet het niet goed, maar feit is dat ik qua natuurfotografie de laatste tijd een stuk minder fanatiek ben ingesteld. Het is absoluut niet zo dat ik op dit gebied blasé ben geworden, maar ik merk dat ik steeds vaker de kijker een poosje ter hand neem om hun veren- en kleurenpracht te bewonderen en eerder geneigd ben om de zware telelens in de tas te laten zitten.  Overigens; het blijft allemaal genieten hoor en ik hoop ook nog lang mijn kleine belevenisjes op deze manier te mogen delen.

Wat dan ook zo leuk is? Mijn jongste broer Jaap, kreeg opeens de smaak van vogelfotografie te pakken en is druk doende zich op deze fijne hobby te storten mede door de aanschaf van een prima camera. Het lag dus voor de hand dat ik hem uitnodigde om mij te vergezellen tijdens een foto-sessie in een reeds lang van te voren geboekte hut in de Breebaartpolder bij Termunten.

Afgelopen woensdag waren wij daar al vroeg ter plaatse, waarbij ik hem bij deze gelegenheid vooral wat tips & tricks kon geven en zelf wat minder actief met de camera in de weer was.

De vogelfoto’s die u hieronder ziet zijn dan ook van Jaap zijn hand en het mag gezegd; dat kon minder toch?

–

Krakeend

Kluut

Kleine Plevier