Ik reed weer rond …

Ik reed weer rond in eigen brein

oogste ontluikende gedachten

die stuk voor stuk naar de erkenning smachtten

om onderscheidend wijs te zijn

Terwijl ik zocht, zo laadden op mijn wagen

zich karrevrachten, nog ontknopt

hun bloeien zat té diep verstopt

in bergen van mijn vragen

Toen de hooiberg mét die speld

verwoei in niets ontziende winden

Bleef over, wat nóg geldt:

In ’t land der ziende blinden

zal Die mijn haren telt

ooit speld én halmen vinden

     © Krijn

hooiwagen jeroen bosch

( Deel drieluik Jeroen Bosch, 14e eeuw)

One thought on “Ik reed weer rond …

  1. Het gedicht is prachtig, maar de hooiwagen van Jeroen Bosch is een laatmiddeleeuwse allegorische voorstelling. Het hooi staat model voor de heb-, genot- en geldzucht van de mensheid. Van paus tot edelman, iedereen doet mee met deze graaicultuur ( hoe actueel..).
    De voorstelling is het middenpaneel van een drieluik. Links zien we het paradijs. Ik denk dat de mens en de wagen daaruit vertrokken zijn. Ze hebben God en het leven zoals het bedoeld is achter zich gelaten. Op het middenpaneel immers ziet Christus de verderfelijke hooiwagen en de graaiende mensheid naar het rechterpaneel vertrekken: de hel.

Reageren? Graag ! Schrijf hier onder ...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s