En liten stuga i Sverige
Hoewel de winter zich in de afgelopen weken in onze contreien ook niet geheel onverdienstelijk heeft gedragen, was mijn sneeuw- en ijshonger nog niet geheel bevredigd en besloot ik op het laatste moment alsnog tot mijn -inmiddels jaarlijks- winteruitstapje richting Scandinavië.
Ditmaal was ik – naar mijn wens- weer eens vergezeld van mijn liefste, waardoor ik wat minder oog en aandacht had voor wild en gevogelte maar wel voor haar, waardoor we stukje quality-time konden combineren met het samen genieten van dat prachtige winter-decor dat de provincie Jämtlands län in Midden-Zweden op dit moment biedt.
We bewoonden een piepkleine, maar knusse cottage (of stuga, zoals ze dat daar noemen) iets ten zuiden van Östersund, een middelgrote stad gelegen aan een immens groot meer, Frösön , waar ze hun prachtige Vinterparken hebben aangelegd. Een ijswereld vol allerlei vormen van wintervermaak, met onder meer een keurig geveegde ijsbaan van een dikke tien kilometer lengte.
Het vroor ’s nachts nog zeer streng en ook overdag bleef het kwik tot aan de laatste dag gelukkig onder nul (iets dat ik in de dagen daaraan voorafgaand nauwlettend in de gaten had gehouden). Pas op de dag van vertrek sloeg ook de dooi daar voor het eerst sinds twee maanden langzaam maar zeker toe.
Al op de eerste avond van aankomst, kregen we – terwijl we nét in bed wilden stappen – een berichtje van de huiseigenaar; ‘er is Noorderlicht te zien’. Nog maar éven geleden zagen we dit natuurfenomeen in alle glorie achter ons eigen Lopster huis, maar om nou blasé te zeggen ‘alwéér?’
Natuurlijk niet. Naar buiten en wel metéén! Om kort te gaan, dáár gingen we met de jassen haastig aan, in pyamabroek en ongestrikte wandelschoenen vol sneeuw, strompelend naar het vlakbij gelegen meer om opnieuw – maar dan anders – getuige te mogen zijn van een prachtige Aurora Borealis die al snel begon uit te doven, maar ons net de tijd gaf voor een paar sprekende opnamen.
Ook voor wat betreft de rest van de dagen, die we – wat buitenactiviteiten betreft – veelal wandelend én schaatsend doorbrachten was het volop genieten van én het dikke pak sneeuw die de bossen omtoverde tot sprookjesachtige Narnia-wouden, van de prachtige wit omlijste, rode huisjes én van elkaars gezelschap.
Dankbaar dat we dit allemaal nog weer samen mochten beleven, stapten we gisteravond laat na een lange reis onze eigen Zweedse woning weer binnen.
Om het verhaal wat te omlijsten toon ik hieronder een kleine serie fotografische indrukken van dit reisje. Ze zeggen, denk ik, weer eens meer dan honderden woorden …
'Krijnsels' 
Wat fijn dat jullie zo hebben genoten van dat schitterende land èn, inderdaad, dat jullie dit samen mochten beleven. Met als kers op de taart dat fenomenale schouwspel in de lucht.
Gr. Ineke E