'Krijnsels'

Nog steeds houdt de winter – met name in het noorden – stand en mogen we hier genieten van een prachtig besneeuwd landschap waarin het af en toe licht dooit, maar waarop steeds weer nieuwe sneeuwbuien  voor een vers wit laagje witgoud zorgen.

Fijn schaatsijs krijgen we er zo niet mee natuurlijk. Daarvoor vriest het ook niet hard genoeg maar het is opvallend hoe hardnekkig de relatieve kou zich in onze provincie handhaaft en wie weet wat er nog in het vat zit.

Met die winterse omstandigheden komen er ook vogels in de tuin die normaal gesproken erg schuw zijn, maar die door honger gedreven dan toch maar de beschutting opzoeken van menselijke nederzettingen.

Eén soort waar ik dan altijd naar uitkijk is de Kramsvogel. Zodra de voorraad meidoornbessen in het open landschap compleet is verorberd en de grond bevroren raakt en met sneeuw bedekt zoeken ze graag de alternatieven op en die vind je in mijn tuin in de vorm van de besjes van de Gelderse Roos.

In de afgelopen dagen kwamen ze in grote getale hier de tuinbosjes afstruinen en hierbij vielen ze ook gretig aan op deze bessensoort. Ik wilde ze graag fotograferen maar de struiken staan daarvoor in een heel ongunstige hoek en daarom was ik  zo vrij om met kunst en vliegwerk zélf maar een soort kunstboompje te maken die ik zodanig kon verplaatsen dat ik goed licht en een betere achtergrond  had. Lijmklemmen worden bij mij zelden of nooit voor hun oorspronkelijk doel gebruikt en zijn uitermate geschikt om smakelijk ogende bessentakken op ooghoogte aan te brengen.

Maar het duurt erg lang voordat ze hun argwaan voor de in hun ogen wat vreemd aandoende boom hebben overwonnen. Pas wanneer de natuurlijke voorraad besjes op is geraakt, bezwijken ze eindelijk toch voor het verleidelijke aanbod en vallen ze gretig op de vruchtjes aan. 

Daar maak ik dan uiteraard graag fotografisch gebruik van en ik toon hier graag de platen en een kort filmfragment waarop hun schrokkerig gedrag goed te zien is.

–

–

–

Naast bessen foerageren ze ook graag op de appels die in de tuin heb gegooid. Ook daar wil ik nog graag een opname van maken maar dan moet ik eigenlijk languit in de sneeuw gaan liggen om ‘m een beetje leuk te laten afsteken tegen de achtergrond. Daar pás ik dan weer voor en als alternatief ga ik héél laag op de hurken doodstil een poosje zitten wachten tot ie komt. Als dat moment daar is schiet de kramp mij spontaan in de kuiten. Oei, dat doe zeer, máár een paar foto’s lukken nog net!

Kreunend kom ik omhoog en strompelend naar binnen, maar het schermpje laat het gewenste resultaat zien.

Ha!  Ook deze Krampvogel staat er fijn  op!