Mijn hemel ! …
Mijn hemel!
Ik had niet gedacht dat ik nog eens zo’n aanhef als titel voor mijn blog zou kiezen, maar deze veelgehoorde uitroep kwam gisteravond toch even spontaan in me op bij de aanblik van de spectaculaire hemelkleuren van het Noorderlicht waar we ons minstens een vol uur aan konden vergapen.
Het begon wat mij betreft met enkele berichtjes op een weerforum waarin werd aangekondigd dat de kans groot was dat er – bij heldere condities – vanaf 22.00 uur in noordelijke richting Poollicht te zien zou zijn.
Het Noorderlicht, Poollicht of Aurora Borealis, het betekent allemaal hetzelfde. Het is een spectaculair natuurfenomeen waarbij atomaire deeltjes van de zon in de hoge atmosfeer van de aarde golven of gordijnen van groene of soms rode kleuren aan de hemel vormen.
Opeens was ik alert! Ik heb het namelijk al zo vaak gemist. Er al vele malen reikhalzend naar uitgekeken maar altijd was ’t nop. In Zweeds Lapland lag ik midden in de nacht met de gordijnen open met holle ogen door het slaapkamerraam naar buiten te staren. Niets te zien! Ik stond in het donker met Janneke een vol uur klappertandend in strenge vrieskou op een besneeuwd meer in Midden Zweden hoopvol te turen naar een verre vage gloed die later afkomstig bleek te zijn van de verlichting van een ver gelegen stad. Stijf bevroren dropen we af. In Finland ontnam een dik pak wolken tien dagen lang mij iedere kans om dit bijzondere fenomeen te kunnen aanschouwen en elke keer dat het in ons eigen land zo af en toe te zien zou zijn was ik door omstandigheden nooit ter plekke of ik hoorde de dag daarop dat ie daar en daar toch wel mooi te zien zou zijn geweest en zag daarvan de mooiste bewijzen langskomen.
Maar nu was het raak! En hoe! In praktisch het hele land is het verschijnsel heel goed te zien geweest en er zijn natuurlijk honderdduizenden foto’s van gemaakt, maar daar wilde ik dan toch ook graag een bescheiden bijdrage aan toevoegen.
Het begon met een sterke, groene verkleuring die zichtbaar was boven de stad (Groningen) ..
Echter langzaam maar zeker veranderde deze in een kenmerkende dieprode gloed en veranderde het uiteindelijk in een fenomenaal kleur- en lichtspel van waaiers en banen waar we – samen met enkele buurtgenoten – hier op de laan achter het huis, met open monden hebben staan te genieten.
Ik laat er maar even een paar opnames van zien en ze zijn absoluut niet onderscheidend van de oneindig vele foto’s die vandaag ongetwijfeld in de media zullen verschijnen, maar ze vormen een prachtige herinnering aan een van die kostelijke momenten van het leven waar je weer eens even blij, stil en … héél klein van wordt.
'Krijnsels' 
Hoi Krijn, ook wij waren hier bij Tjamsweer eindelijk getuige van dankzij een belletje van een nichtje. Wat een prachtig gezicht. We hebben vol verwondering gekeken naar dit schitterende kleurenspel.
Gr. Ineke E