” Moi” in Fins Lapland …

Afgelopen zondag kwam ik terug van een reis die ik in m’n uppie maakte naar Fins Lapland.

Al weken had ik me zitten verkneukelen op een heerlijkheid aan diep-winterse beelden met bomen volbeladen met witte pracht en sneeuw-bedekte hellingen onder een staalblauwe hemel.

Zoiets dus.. (maar deze foto plukte ik uit een rekje vol Finse ansichtkaarten..)

Wat had ik verlangend uitgezien naar kilometerslange wandeltochten in een ijskoude, verstilde wereld vol wild- en vogelsoorten, waarbij ik na een zonsondergang in geel-roze sfeer, ook nog eens de mysterieuze gloed van het Noorderlicht tegen een flonkerende sterrenhemel zou kunnen vastleggen.  Mán, mán wat had ik een voorpret!

Waarschijnlijk voelt u ‘m al aankomen. Dat werd het ‘m weer eens niet!

Terwijl in heel Scandinavië in de periode daarvóór de stenen uit de grond vroren, gaf het weerbericht aan dat het er nu flink zou gaan dooien, juist wanneer ik daar een dag of tien zou doorbrengen en dat kwam helaas ook uit. Natuurlijk lag er wel een 50 centimeter dikke sneeuwlaag op de grond en de daken, want die smelt je maar zo niet eventjes weg en de wereld oogt daar hoe dan ook, zeker tot april, wel wit…

Maar 250 kilometer boven de poolcirkel verwacht je gewoon bijtende kou of decoratieve sneeuwbuien en geen druppend driezelweer onder een zwaar bewolkte hemel en ook de Finse weerman kon er helaas niks anders van maken..

Dus al met al, was dat best wel een dompertje!

Nou was mijn 2e hoofddoel er vooral op gericht om ook te genieten van de arctische dier- en vogelwereld in dat gebied en gelukkig is dat er wél volop van gekomen!

Ik heb dan ook dankbare herinneringen aan Arto en Terhi, beide biologen van AT Nature in de omgeving van Inari, waarbij ik achterop een sneeuwscooter gezeten de berg op ging om uit te zien naar fotografeerbaar wild. Dat we slechts één achter een boom verscholen elandkoe zagen mocht de pret niet drukken; een prachtig avontuur waarbij ik veel uitleg kreeg over de typisch arctische natuurwereld.

Wat ik ook veel heb gedaan, is rondrijden over binnenwegen op zoek naar typisch Laplandse fauna en dan stuit je altijd wel op een paar rendieren, want die schijnen in dat gedeelte van Finland méér voor te komen dan mensen..

Maar mijn aandacht ging vooral ook uit naar typisch arctische vogelsoorten of soorten die we in ons land niet (meer) kennen en van die laatste groep trof ik in Korhoenders aan die zich – wat minder fotogeniek-  in de toppen van hoge berkenbomen ophielden ..

En net als ik meende dat ik een paar sneeuwballen dwars over de weg zag rollen, bleek ik een stel overstekende Moerassneeuwhoenders te zien. Spierwitte vogels die tegen de achtergrond van een sneeuwwal ontzettend moeilijk bleken te fotograferen, maar ik kreeg er ééntje op die nét even de kop boven het maaiveld uit wilde steken..

Heerlijk fotograferen was het óók in de tuin bij AT Nature, waar ze een voerplek hadden ingericht en ik me tegoed deed aan noordelijke vogelsoorten zoals ..

De Bruinkopmees ..

( Witstuit-) Barmsijzen…

En de arctische variant op onze Vlaamse Gaai, de Taigagaai…

Helemaal in mijn nopjes was ik met het uiteindelijk tóch verschijnen van een paar Haakbek-mannetjes, die vanuit het zuiden precies in deze dagen óók in Inari kwamen aanvliegen. Wat een prachtige, krachtige en kleurrijke vogels zijn dat !  Had ik toch het geluk ook nog een klein beetje aan mijn kant.

Nou ja, een paar winterse landschapsplaatjes kon ik er ook best nog wel maken..

Maar pas op de dag van mijn vertrek ging de zon weer schijnen en dan ziet alles, óók daar, er meteen een stuk leuker uit..

Toch heb ik al met al best een fijne tijd gehad daar in het hoge Noorden, ook met dank aan Minna en haar leuke huisje in de buurt van Saariselkä, waar ik een heerlijk poosje als ‘man alleen’ soms letterlijk mocht aanrommelen..

Voor de lieve Finse mensen, die ik heb ontmoet is hier een simpel ‘Moi’ op zijn plaats, want dat hebben ze gemeen met de Grunnegers, we gebruiken dezelfde groetvorm

Inmiddels ben ik al weer enkele dagen onder eigen pannen en dan blijkt maar weer..uiteindelijk is ‘t “naargens beter as thoes” !!

One thought on “” Moi” in Fins Lapland …

Reageren? Graag ! Schrijf hier onder ...