'Krijnsels'

Met de komst van keiharde wind en bijbehorende slagregens moeten ook de laatste, zich wanhopig aan het geboomte vastklemmende herftsblaadjes zich dan toch gewonnen geven en dwarrelen verslijmd en verfomfaaid ter aarde. Daarmee is het ook meteen gedaan met de gouden lover-gloed waarvan we door de relatief lange najaarswarmte zo lang konden genieten.

Ik maakte in de afgelopen tijd nog dankbaar gebruik van hun geelbruine tinten waarmee ze altijd een heerlijke omlijsting vormen van tuin- en bosvogels, wanneer die kortdurend neerstrijken op zo’n fel opvlammende tak..

We kennen allemaal de Kool- en Pimpelmezen uit eigen tuin wel, maar ik laat vandaag graag een paar geslaagde opnamen zien van een drietal wat minder bekende mezensoorten die ik enkele dagen geleden in een typisch herfstachtige ambiance op de plaat wist te krijgen. Het zijn fraai getekende meesjes die we niet gauw op de Groninger klei zullen tegenkomen en ik moest er voor naar bosachtige streken..

Hierboven de Glanskopmees, die tijdens het maken van de opname een – voor ons oor – “gezellig”  ‘dzie-dzie-dzie’ geluidje lijkt te maken maar waarmee hij eigenlijk wat voor zich uit zit te schelden richting een concurrerende soort..

Bijvoorbeeld naar zo’n parmantige Kuifmees, die dan weer een aantrekkelijk Larix-tak als zitplek uitkoos en waar ik dan ook wel weer erg blij mee ben..

Tot slot de Zwarte Mees, met zijn typerende witte nekvlek, en vleugelstippen, die ook wel even voor mij wilde poseren.

Hoe ik ze precies op die fraai ogende plekjes wist te lokken? Met een piepklein likje vogelvet, onzichtbaar weggesmeerd achter een van die fijne takjes. Het is soms wel wat ontberen, ’t vraagt wel engelengeduld om ze zo te laten meewerken en.. het gaat ontelbare keren mis, maar wat geeft het een voldoening wanneer zo’n beestje – eindelijk maar toch – fototechnisch lekker scherp en de plaat goed van kleur en compositie is geworden.