'Krijnsels'

Na het lyrisch verhalen van de schoonheid van het door ons doorfietste Twentse land, zou ik bijna ons ‘aigen pervinzie’ tekort doen, want in de afgelopen dagen hebben we ook flink op de pedalen gestaan om een erg fraai stuk Groningen te verkennen namelijk dat van het Middag-Humsterland en het Reitdiepgebied. Ménsen, zéker wanneer de luchten frisblauw zijn en vol van witte wolkenwagens boven de eindeloze – veelal leeg-geoogste –  akkers,  is ook dit stukje Holland van een ongekende schoonheid.

Hier is het niet de meer ingetogen Regge maar het machtige, traag stromende Reitdiep dat vanaf ‘Stad’ al eeuwenlang meanderend de vloeibare en verbindende factor vormt tussen de vele oude wierdendorpjes om uiteindelijk bij Zoutkamp breed uit te monden in het nu geheten Lauwersmeer.

Een van de – naar mijn smaak –  allerbeste Grunneger dichters, David Hartsema (1925-2009) , schreef over dit water een prachtig gedicht,  waarvan ik maar zo vrij ben om er een stukje uit te citeren;

Aan kant van ’t Raitdaip is ’t nog rustig en stil 

En wiend zuzooit ’t rait noar kaant woar hai wil

Twij eenden en wat bleskes voaren oet mit heur vloot

Aingoal klotsen golven tegen kaant van ol boot

’t Raitdaip kronkelt verder, krigt Gaarnwerd in zicht

En ainboare plaatsen geven noabers bericht

van ’t laand dat zo gruin is, zo mooi en zo riek

bie ’t woater dat schoon is hou ver ik ook kiek

Het Middag-Humsterland is een relatief klein gebied waarin maar liefst zo’n 100 monumentale gebouwen, 6 beschermde dorpsgezichten ( Garnwerd, Oostum, de Gast, Niehove, Saaksum en Ezinge) en 15 archeologische monumenten zijn opgenomen. Het wordt met zijn wierden en kronkelende waterlopen beschouwd als het oudste cultuurlandschap van West Europa.  Dit prachtige gebied, naar mijn gevoel enigszins miskend ten opzichte van veel andere bejubelde landstreken, ligt voor ons praktisch onder handbereik en het wandelend of fietsend (her)ontdekken van deze plek is zeker een aanbeveling waard.

Tsjonge, ik lijk het VVV wel….