Besuikerd..
Echt winter wordt ‘t niet meer denk ik..
Wel gaven de afgelopen nachten nog lichte tot matige vorst en overdag een fijn winterzonnetje zodat er dan tóch altijd wel weer detailopnamen zijn te maken van berijpte natuurelementen.
Zelfs tussen de middag blijken gras en gebladerte op beschaduwde plekken op Ekenstein nog decoratief te zijn afgebiesd met witte kraagjes…
Het is dan net alsof ik in een koud snoepwinkeltje rondloop, waarbij de bepoederde motieven zich zo verleidelijk mogelijk presenteren, want om heel eerlijk te zijn doet bijvoorbeeld dit blad-tafereeltje mij op een of andere manier denken aan een van die héérlijk kokos-met-chocola-koekjes die we vroeger van mijn moeder wel eens bij Bakker Wiltjer mochten halen..
Zijn ze nu, na zo’n koud nachtje niet extra aantrekkelijk? Mjammie..
Zoals dit staand model eikenblaadje, nog nét zón doorschenen en zwáár aangesuikerd.
Je hébt ook van van die biscuitjes die…
Ach, ik schiet weer eens door natuurlijk… en ik moet verder.
Toch breek ik nog even met plezier twee minuten op de knieëen voor een piepklein houtduifveertje waar mijn oog op valt. Het hangt daar zo mooi doortekend in het middaglicht te wiegen aan een breekbaar bramentakje. Een flinke windvlaag en hij is zó weer verdwenen en dan is er niemand meer die ooit nog naar ‘m omkijkt. Vandaar!
Altijd weer prachtig! Ik krijg echt helemaal nooit genoeg van jouw foto’s! Je leert me elke keer weer beter kijken ook. Vooral bij foto’s waar ik in eerste instantie misschien van denk, “niet zo bijzonder” , en dan kijk ik nog eens….. en voel me eigenlijk altijd verwonderd over HOE mooi iets vervolgens is, als je even de tijd neemt er van te genieten.
En kijk eens wat ik hier vind: http://www.jigsawplanet.com/Tookie/Krijn-Dijkema-Nature-Photos
Je bent beroemd! 😉
zo leuk om met verwondering te kunnen kijken naar de natuur. Mooi, jouw foto’s !
Hoi Krijn,
De uitdrukking door de knieen breken komt mij onbekend voor.
Misschien uit het gronings?
Verder weer mooi als vanouds.
Vriendelijke groet,
Bert
Dat smaakt naar meer!