'Krijnsels'

Zonovergoten begint deze feestelijke Koningsdag waarop vele honderden mensen zich vandaag richting Loppersum spoeden om er de grote en jaarlijkse vrijmarkt te bezoeken. Het Storkster fietspad mag zich dan in veel belangstelling verheugen omdat men er veelal voor kiest om met de fiets te komen want de toegangswegen naar het dorp zijn vandaag afgesloten voor gemotoriseerd verkeer.

Nou is zo’n fietstochtje met dit heerlijke weer op zich een waar genoegen, want juist nu begint de natuur zich in haar allermooiste bruidskleed aan ons te tonen. Het eerste fluitenkruid is, twee weken eerder dan vorig jaar, gaan bloeien en de door prachtig geel gespikkelde paarden- en boterbloemen versierde bermen zijn een lust voor oog en gemoed.

Maar wat dat gemoed betreft is er vandaag ook iets wat mij lichtelijk irriteert en vooral ook verbaast. Het zijn de ondoorgrondelijke wegen van de plaatselijke overheid. Het eerste voorbeeld: Enkele weken geleden besloot deze in haar wijsheid om over te gaan tot het laten planten van een serie jonge bomen in de brede berm voor ons huis. Een op zich loffelijk streven, ware het niet dat de ingehuurde hovenier meteen vrolijk was begonnen om er óók eentje pal voor ons keukenraam te plaatsen. Nu kun je langs  zo’n boom in peutervorm nog prima kijken, maar over een paar jaar zou dat toch een lelijke sta-in-de-weg voor wat betreft ons uitzicht gaan vormen. Enfin, na dit allemaal vanachter de geraniums, dit  een tijdje (het grijze) hoofdschuddend te hebben aangezien wist ik via tactisch overleg en een enkel fijngevoelig en overtuigend telefoontje toch te bewerkstelligen dat het ‘plaats delict’ uiteindelijk naar een plek verderop werd verwezen.

Dan is ’t toch maar weer fijn om pensionado te zijn, want kom je ’s middags rond vijven van je werk dan staat zo’n boom daar toch maar mooi pontificaal voor je raam en zie ‘m dan maar weer eens weg te krijgen.

Eergisteren heeft diezelfde gemeente de kleilaan naast het fietspad laten verharden door een grondverzetbedrijf. Ook dit is in principe een goede zaak omdat zwaar landbouwverkeer er op den duur best wel een janboel van maakt, door het veroorzaken van diepe kuilen en gaten in de zachte bodem. Maar wat schetst mijn verbazing als ik zie wat voor een soort verhardingsmateriaal er op die laan wordt gekieperd en plat gewalsd. Het is één  brei van bouwpuin van de allerergste soort! Niet alleen bestaand uit steen- en betonbrokken, maar vooral ook uit ongerecycled plastic, glas en  ijzerwaren…

En wij maar rond lopen met van die omgevingsvriendelijke zakjes bij de Appie, of last hebben van die tijdens het drinken of schenken in de weg zittende plastic flessendoppen die beslist niet in het milieu mogen terecht komen.. nou vráág ik je !   

Nou ja, laten we vandaag niet in mineur eindigen. De zon schijnt, de vogels zingen, de kleuren groen en geel zijn volop aanwezig en laten we die maar niet gebruiken om ons spreekwoordelijk in deze tinten te ergeren. En zullen we het paars aanlopen op deze dag ook maar over laten aan de bloemenwereld?

Een klein stukje verderop de laan oplopend zie ik hoe Loppersum zich vanuit het perspectief van een prachtig bollenveld ons weer een warm en vredig welkom toe roept.

Bie d’ olle Lopster toren doar is het leven goud, woar men ook is geboren elk vuilt zich hier vertraauwd.

Joen volk van wainig woorden mor deeg en traauw rondom, woont bie dij olle toren, mien vredig Loppersom.

(Ds. P.J. van Leeuwen)