'Krijnsels'

Tja..hoe spreek je de titel hierboven nu uit? Want in ons taalgebruik zou je kunnen stellen dat ik door het prachtig gefilterde licht en de vaak verstilde sfeer van dit seizoen, op zijn half-Engels gezegd, best een echte herfstlover ben, maar ook weer gefascineerd raak door de rijke schakeringen van – wat in ouderwets Nederlands wordt genoemd, het gouden herfstlover.

Nou ja, even los van dat spelen met woorden..

Eén van de fijne bijkomstigheden van de herfst, is het gegeven dat er met het verschijnen van verkleurend blad zich weer nieuwe kansen aandienen waarbij het fotografisch vooral heerlijk spelen is met  kleur, achtergrond en compositie. 

Mijn tuin staat vol met Canadese Kornoelje, een erg lastig te beteugelen woekerplant die jaarlijks zeer grote bladeren vol spetterende, gloedvolle herfsttinten aflevert. Eén flinke storm of felle nachtvorst en ze zijn verdwenen, maar in de afgelopen dagen was het praktisch windstil en hingen ze vrijwel roerloos, op een bijna kitscherige manier mijn aandacht te trekken met bonte nuances die bijna pijn aan de ogen doen en die wij al gauw té zouden vinden, maar die de natuur tóch oplevert! Ik schenk die attentie dan met plezier met camera en lens, maar ik wil er dan natuurlijk wél graag een meesje bij dat ondanks zijn geel verenpakje toch slechts een bescheiden aandeel vormt tussen al die extravagante schoonheid.

En omdat ik dan toch bezig ben toon ik hieronder hier ook meteen nog maar een drietal opnamen die ik in deze week heb mogen maken, waarin prachtige tuinvogels in een omlijsting van decoratief getint gebladerte weer eens de show stelen.

Bijna voelde ik me vanochtend zélf nog een soort herfstlover, maar dan  in een derde betekenis van het woord. Want toen ik buiten in de serene rust van een verstilde wereld vól okergeel en roodbruin wat voor me uit stond te genieten voelde ik spontaan een soort ‘ode aan de herfst’ in me opborrelen.

Maar – gelukkig voor u – heb ik die bijtijds binnen weten te houden.